زندگی و زمانه فردین
از کُشتی با غلامرضا تختی تا تبدیل شدن به «سلطان قلبها» محمدعلی فردین یکی از برجسته‌ترین بازیگران سینما و تئاتر ایران بود که در طول دوران فعالیت خود، در بیش از ۱۰۰ فیلم و سریال نقش‌آفرینی کرد.
فردین با بازی زیبا و قدرتمند خود، توانست به یکی از الگو‌های فرهنگی ایران تبدیل شود.
فردین، متولد ۱۵ بهمن ۱۳۰۹ در تهران، بازیگر و کشتی گیر بود.
فارغ التحصیل مقطع پایان دبیرستان (دیپلم) بود و فعالیت خود را از کشتی و با غلامرضا تختی آغاز کرد. سپس وارد عرصه سینما شد و به عنوان «سلطان قلبها» شهرت یافت.
⭕ خانواده محمدعلی فردین
محمدعلی در خیابان ادیب الممالک، کوچه صحت به دنیا آمد.
پدرش، علی گل فردین، کارمند اداره تسلیحات و همچنین بازیگر تئاتر بود و مادرش خانه‌دار. محمدعلی فرزند بزرگ خانواده بود و دو برادر و یک خواهر کوچکتر از خود داشت.
از کودکی، عاشق شنا و نقاشی بود و در اوقات فراغت خود به باشگاه «نیرو» می‌رفت تا در کنار شنا، تمرین ژیمناستیک نیز انجام دهد.
در ۱۳ سالگی اما به سمت رشته وزنه‌برداری رفت و مدتی در این رشته فعالیت کرد. اما بعد از مدتی به دعوت کیومرث ابوالملوکی، «پدر کشتی ایران» وارد رشته کشتی شد.
⭕ قهرمانی محمدعلی فردین در کشتی
بعد از عضویت در باشگاه تهران، محمدعلی با غلامرضا تختی آشنا شد و تحت نظارت کشتی‌گیر تیم ملی، آقای حبیب الله بلور، تمرینات سختی را انجام داد.
در سال ۱۳۳۲، وقتی ۲۳ ساله بود، در مسابقات قهرمانی کشور در رشته آزاد، مدال برنز را به دست آورد. سال بعد، در انتخابی تیم ملی برگزیده شد و در سال ۱۳۳۳، در کنار اعضای تیم ملی کشتی و با همکاری غلامرضا تختی، در مسابقات جهانی توکیو در وزن ۷۳ کیلوگرم، مدال نقره را کسب کرد.
در سال ۱۳۳۷، محمدعلی از کشتی آزاد به کشتی فرنگی روی آورد و به عنوان قهرمان کشور توجه همگان را به خود جلب کرد. با این حال در همین سال، با بیش از ۸ مدال رنگارنگ، به علت آسیب دیدگی و برخی نامهربانی‌ها، از کشتی خداحافظی کرد.
⭕ ورود فردین به دنیای بازیگری
در سال ۱۳۳۸، وقتی ۲۹ سال داشت، هنگامی که برای تماشای یک فیلم به سینما رفته بود، از سوی دکتر اسماعیل کوشان، کارگردان و بازیگر، برای بازی در سینما دعوت شد.
به این ترتیب، محمدعلی فردین در فیلم «چشمه آب حیات» در سال ۱۳۳۸ به عنوان بازیگر جلوی دوربین قرار گرفت.
گفته می‌شود که اولین سکانس بازی فردین به دلیل کم‌رویی و خجالت او بار‌ها تکرار شد.
⭕ شهرت با «گنج قارون»
در سال ۱۳۳۹، با فیلم «فردا روشن است» و سال ۱۳۴۰ با فیلم «فریاد نیمه شب»، چهره محمدعلی فردین در صنعت سینما شناخته شد. اما در سال ۱۳۴۴، فیلم «گنج قارون» چنان شهرتی برایش به ارمغان آورد که هنوز بسیاری از مردم او را با این فیلم به یاد می‌آورند.
«گنج قارون» با فروش ۵.۳ میلیون تومان برای ۲ میلیون نفر، یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران شد. بسیاری باور دارند که این فیلم باعث رونق سینما‌های کشور پس از آن تاریخ شد.
در سال ۱۳۴۱، محمدعلی فردین به عنوان تهیه‌کننده، بازیگر و کارگردان، فیلم «گرگ‌های گرسنه» را ساخت. سپس در سال ۱۳۴۴، برای اولین بار به عنوان نویسنده، فیلم «عشق و انتقام» را نوشت.
⭕ لقب «سلطان قلبها»
در سال ۱۳۴۷، در سن ۳۸ سالگی، محمدعلی فردین با کارگردانی و بازی در فیلم سینمایی به‌یادماندنی «سلطان قلبها» بسیار درخشید و از طرف مردم لقب «سلطان قلبها» را دریافت کرد.
او همچنین در جشنواره «سپاس» جایزه بهترین فیلم و بهترین بازیگر را به خود اختصاص داد.
از سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷، محمدعلی فردین به دعوت یک فیلمساز ایتالیایی به لبنان سفر کرد و در دو فیلم شرکت کرد. سپس در سال ۱۳۵۰، در فیلم مشترک ایران و هند به نام «همای سعادت» نیز نقش داشت.
⭕ ازدواج محمدعلی فردین در ۱۸ سالگی
در سال ۱۳۲۷ و در سن ۱۸ سالگی، محمدعلی فردین قبل از ورود به صنعت سینما با خواهر دوست خود، خانم مهری خمارلو که در آن زمان ۱۷ ساله بود، ازدواج کرد.
محمدعلی فردین تا پایان عمر خود به همسرش وفادار بود. حاصل ازدواج آن‌ها چهار فرزند، دو پسر به نام‌های سعید و سیاوش و دو دختر به نام‌های عاطفه و آمنه بود.
⭕ فردین بعد از انقلاب
در سال ۱۳۵۷، قبل از انقلاب اسلامی، محمدعلی فردین به عنوان بازیگر و کارگردان، فیلم «بر فراز آسمان‌ها» را ساخت. این فیلم در آن زمان منتشر شد و موفقیت قابل توجهی کسب کرد.
بعد از انقلاب، در سال ۱۳۶۱، محمدعلی فردین برای آخرین بار در فیلم «برزخی‌ها» به کارگردانی ایرج قادری، در کنار ناصر ملک مطیعی بازی کرد.
⭕ علت فعالیت نکردن محمدعلی فردین بعد از انقلاب چه بود؟
بعد از انقلاب، محمدعلی فردین به دادگاه فراخوانده شد و از فعالیت در حوزه بازیگری منع شد. احمد نجفی، بازیگر، ادعا کرده است که بعد‌ها اجازه بازگشت فردین به فعالیت هنری از مراجع قم گرفته شد، اما محسن مخملباف این اجازه‌نامه را پاره کرد و اعلام کرد که اجازه نمی‌دهد فردی مانند فردین در صنعت سینمای ایران فعالیت کند.
بعد از انقلاب، محمدعلی فردین از کشور مهاجرت نکرد و در ایران باقی ماند. او در مغازه خود در میدان ونک به فروش فرش مشغول شد.
در سال ۱۳۷۷، آخرین مصاحبه عمر خود را با رضا کیانیان داشت که در کتاب «ناصر و فردین» منتشر شده است.
⭕علت فوت محمدعلی فردین چه بود؟
او در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۷۹، سینمای ایران نابغه به‌یادماندنی خود را از دست داد و محمدعلی فردین در سن ۷۰ سالگی به دلیل ایست قلبی در منزل خود درگذشت.
همچنین، مهری خمارلو، همسر فردین نیز در سال ۱۳۸۳ از دنیا رفت.
با درود و سپاس از مقاله‌تان در باره بزرگمرد و بزرگ‌ستاره سینمای ایران. اول اینکه، سلطان قلبها یک فیلم بود نه یک سریال. دوم اینکه بد نبود به جرایی اینکه فردین به لقب سلطان قلبها شناخته شد و می شود، اشاره می‌کردید. سینما عرصه هنرنمایی بازیگران و کارگردانان و دیگر هنرمندان است که هر کسی به سهم خود هنری را به نمایش می‌گذارد. ولی انسانیت و بخشندندگی و شرافت عرصه‌ی انسان‌های خاصی است که ارزش والاتری از هنر و هنرمندان دارند. فردین به معنی واقعی یک نابغه بود. نبوغ او در هنرش، قدت بدنیش، زیبایی استثناییش و بیش از همه در زندگیش نمود داشت. او به دلیل این خصوصیات استثنایی سلطان قلبها شده بود. او مثل رستم دستان قوی جسمی و روحی بود. مثل حاتم طایی بخشنده بود. حضور او در فیلم ضامن شادی از یک طرف و امید از طرف دیگر بود. درس مردانگی می داد، همانگونه که خود بود. او هیچوقت به زورمندان چه در فیلم و چه در زندگی تسلیم نمی شد. خودش نقل می کند که معاون وزیری به او پیشهاد کارگردانی می کند و او رد می کند و می گوید بازیگر است و مردم برای دیدن او به سینما می آیند. آن معاون که از نوع او سالهاست بر صندلی بی کفایتی نشته‌اند به او می گوید فلانی (فردین نامش نمی برد) آمد اینجا روی پاهای من افتاد و گریه کرد که ما اجازه کارگردانی به او بدهیم، شما رد می کنید؟ جواب خورشید بی غروب سینمای ایران به او این است: او حتما دلیلی برای کار خود داشته است ولی شما کار خوبی نمی کنید که با آبروی دیگران اینگونه بازی می کنید و آنجا را ترک می کند. به نظر من این شاه‌بیت زندگی این مرد بزرگ است. این قدرت درونی این مرد بزرگ را به بهترین شکلی به نمایش می‌گذارد. خاطره‌اش گرامی و نامش جاودان باد 
