تعداد بازدید: ۹۶
کد خبر: ۱۸۹۴۷
تاریخ انتشار: ۰۲ دی ۱۴۰۲ - ۲۲:۰۱ - 2023 23 December
نویسنده : نسترن سفری

باید

به مو‌های شقیقه‌مان یاد می‌دادیم

که رنگ سپید در نقاشی‌های کودکی‌امان

هیچ جایی نداشت

و از دل پیشانی‌امان

اشتیاق به خط‌خطی کردن را ‌

می‌زدودیم

ما

تاوان شکستن قول‌هایمان را

با توپ و عروسک‌هایی دادیم

که بی‌رحمانه رهایشان کردیم

با دنیا دوست شدیم

دلخوش به بازی‌هایش

چشم گذاشتیم

روز‌ها قایم شدند

و نیز شور / و عشق / و جوانی

و ما شمردیم / حتی تا هزار / که حالا دیگر یادش گرفته بودیم

و هنوز شمردن ما تمام نشده... / و هنوز گم‌شده‌ها پیدا نشده‌اند

و ما همچنان می‌شماریم / غافل و دلخوش به بازی و دنیایش...

تاوانِ شکستنِ قول‌هایمان...

نظر شما
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
پربازدیدها