چند خط سلامتی

چربی‌های بدن بعد از لاغری از کجا خارج می‌شوند؟!

بسیاری از افراد تصور می‌کنند چربی‌های بدن هنگام کاهش وزن به انرژی یا گرما تبدیل شده و ناپدید می‌شوند؛ اما واقعیت علمی کمی متفاوت است.

پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که بخش عمده چربی‌های از دست‌رفته در فرآیند کاهش وزن، از طریق ریه‌ها و به شکل دی‌اکسیدکربن از بدن خارج می‌شوند. زمانی که بدن برای تأمین انرژی به سراغ ذخایر چربی می‌رود، مولکول‌های چربی در فرآیندی به نام «اکسیداسیون» تجزیه شده و در نهایت به دی‌اکسیدکربن و آب تبدیل می‌شوند.

بر اساس محاسبات پژوهشگران، از هر ۱۰ کیلوگرم چربی که در بدن مصرف شود، حدود ۸.۴ کیلوگرم آن به صورت دی‌اکسیدکربن از طریق بازدم دفع می‌شود و حدود ۱.۶ کیلوگرم نیز به آب تبدیل خواهد شد. این آب از راه‌هایی مانند تعریق، ادرار، تنفس و سایر مایعات بدن دفع می‌شود.

البته این موضوع به معنای آن نیست که با نفس کشیدن بیشتر می‌توان وزن کم کرد. کاهش وزن زمانی اتفاق می‌افتد که بدن در اثر فعالیت بدنی و دریافت کالری کمتر از نیاز خود، ناچار به مصرف ذخایر چربی شود.

به بیان ساده، وقتی وزن کم می‌کنید، بخش زیادی از چربی‌های بدن در نهایت از طریق بازدم شما از بدن خارج می‌شوند؛ موضوعی که شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد، اما کاملاً با اصول شیمی و فیزیولوژی بدن انسان سازگار است.

چرا رگ‌ها آبی دیده می‌شوند؟

رگ‌های بدن واقعاً آبی نیستند؛ این فقط یک خطای دید جذاب است که به ترکیب نور، پوست و نحوه پردازش مغز ما برمی‌گردد.

خونی که در رگ‌ها جریان دارد همیشه قرمز است چه روشن (پر از اکسیژن در سرخ‌رگ‌ها) و چه تیره‌تر (در سیاه رگ‌ها بعد از مصرف اکسیژن). اما هیچ‌وقت آبی نمی‌شود. پس چرا رگ‌ها زیر پوست آبی دیده می‌شوند؟

پژوهش‌های فیزیک نور و منابع علمی انگلیسی (از جمله توضیحات منتشرشده در Harvard Health Publishing و Scientific American) چند دلیل اصلی را مطرح می‌کنند:

نور وقتی وارد پوست می‌شود، در لایه‌های مختلف آن پراکنده و بازتاب می‌شود. طول موج‌های قرمز راحت‌تر جذب می‌شوند، اما طول موج‌های آبی بیشتر به چشم برمی‌گردند. در نتیجه، رگ‌هایی که زیر سطح پوست قرار دارند، بیشتر به رنگ آبی-سبز دیده می‌شوند، نه قرمز.

عامل دوم عمق رگ‌هاست؛ رگ‌های سطحی‌تر ممکن است کمی متمایل به قرمز دیده شوند، اما رگ‌های عمیق‌تر به دلیل فیلتر شدن نور توسط پوست، سردتر و آبی‌تر به نظر می‌رسند.

نوشیدنی‌هایی که برای سلامت بهتر کلیه باید محدود شوند

ترکیبات موجود در برخی نوشیدنی‌ها ممکن است خطر آسیب یا بیماری کلیوی را افزایش دهند؛ به خصوص اگر بیش از حد مصرف شوند.

نوشابه: مصرف بیشتر نوشابه‌های شیرین شده با شکر معمولی، با افزایش شیوع بیماری مزمن کلیوی مرتبط دانسته شده است. نوشابه‌های تیره رنگ به دلیل محتوای فسفر بالای خود می‌توانند به طور ویژه‌ای مضر باشند.

نوشیدنی‌های انرژی زا: در موارد نادر، مصرف بیش از حد این نوشیدنی‌ها می‌تواند منجر به آسیب کلیوی شود. اگرچه تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است، اما چندین مطالعه حیوانی نشان می‌دهند که مصرف طولانی مدت نوشیدنی‌های انرژی زا ممکن است منجر به کاهش عملکرد کلیه شود.

الکل: مصرف الکل خطر آسیب یا بیماری کلیوی را افزایش می‌دهد. بر اساس یک مطالعه، افرادی که به طور مکرر الکل می‌نوشند، در مقایسه با افراد غیرسیگاری/غیرالکلی، کاهش عملکرد کلیه را تجربه می‌کنند.

سایر نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر: نوشیدنی‌های ورزشی، آبمیوه‌های صنعتی شیرین و سایر نوشیدنی‌های حاوی شکر افزوده می‌توانند به سلامت کلیه آسیب برسانند. تصور می‌شود مصرف بالای نوشیدنی‌های شیرین شده با شکر، خطر ابتلا به بیماری مزمن کلیوی را افزایش می‌دهد.

اگر به بیماری کلیوی مبتلا هستید، به احتمال زیاد باید مصرف این نوشیدنی‌ها و موارد مشابه دیگر را محدود کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت برنامه غذایی مناسب، حتماً با یک پزشک یا متخصص مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنید.

کلیه‌ها فیلتر طبیعی بدن شما هستند: کلیه‌های شما به عنوان سیستم فیلتراسیون طبیعی بدن عمل می‌کنند؛ آنها با تولید ادرار، سموم را از بدن دفع کرده و تعادل مایعات را حفظ می‌نمایند.