شمع وجود کادر درمان در نبود درمانگاه‌شبانه‌روزی نی‌ریز
شنبه‌ی هفته پیش آخر‌های شب، یکی از نزدیکان تماس گرفت و از حالِ نامساعدِ فرزندش خبر داد. بلافاصله به آنجا رفتم و وقتی رسیدم فهمیدم از هول و هراس به ذهن‌شان نیامده به اورژانس زنگ بزنند. فرصت نبود. بیمار را که تنگی نفس شدید داشت فوری سوار ماشین کردیم و به بیمارستان قدیم (درمانگاه کمیل) رسیدیم.
با تلاش و تجربه پرستار درمانگاه، تنفس بیمار به حالت عادی رسید و پزشک دستور تزریق سرم و دارو داد. باید تا داروخانه شبانه‌روزی مرکز شهر می‌رفتم. ۱۰ دقیقه دیگر به پایان کار درمانگاه مانده بود. به پزشک جوان گفتم: تا کی تشریف دارید؟ گفت: تا زمانی که حال بیمار شما خوب شود.
بعد از خرید دارو از داروخانه شبانه‌روزی سرم وصل شد.
همه پرسنل یکی یکی رفتند جز آن پزشک و یک پرستار. تا دیروقت آنجا بودیم و آنها با وجود خستگی، صبورانه پذیرای ما شدند.
بعد فهمیدم که آن پزشک و پرستار شریف هر دو همشهری ما هستند. دکتر حسین علیخانی و سرکار خانم منیژه اسماعیل‌زاده که به عنوان یک شهروند، همین‌جا از این دو انسان شریف و فرشته‌خصال کمال تشکر را دارم که بی‌توقع وظیفه انسانی و شغلی خویش را به کمال رساندند.
و، اما چند نکته:
- این که شهری به وسعت و جمعیت نی‌ریز، درمانگاه شبانه‌روزی ندارد یک نقصِ حیاتی و کمبودِ جدی است. در صورت نیاز به درمان در شب‌هنگام، اگر وسیله نقلیه حاضر باشد باید حداقل ۱۰ کیلومتر تا ابتدای گردنه قدیم نی‌ریز- استهبان برانند تا به تنها بیمارستان شهر برسند. ولی اگر خودرو نداشته باشند باید با چه بروند؟ تاکسی؟ آژانس؟ در آن ساعت‌ها پیدا می‌شود؟ نه!
- جالب این که شب‌ها، بارِ نبودِ درمانگاه شبانه‌روزی در نی‌ریز بر روی دوش بیمارستان جدید است به علاوه مطب یک پزشک عمومی که تا آخر‌های شب باز است.
- از افتتاح نخستین مراکز درمانی نی‌ریز یعنی بهداری (درمانگاه شهید فقیهی کنونی) و بیمارستان ولیعصر حدود ۵۰ تا ۷۰ سال می‌گذرد. بیمارستان ولیعصر با همت و ابتکار زنده‌یاد آیت‌ا... سید فخر‌الدین فال‌اسیری و با کمک‌های مردمی ساخته شد. در آن سال‌ها درمانگاه شیر و خورشید نیز در مکان ساختمان قدیم هلال‌احمر کنونی در میدان فضل روبروی بانک کشاورزی فعال بود و حتی پزشک متخصص (زنده‌یاد دکتر مرتضی خوشنیت) داشت. از آن زمان تاکنون، آیا امکانات درمانی و بهداشتی ما متناسب با رشد جمعیت، پیشرفت‌های پزشکی، نیاز‌های درمانی و افزایش حوادث ترافیکی و ... رشد کرده؟ قطعاً خیر!
- درست و نادرست یکی از شهروندان پیام داده: «روستای نصیرآباد بخش مرکزی نی‌ریز ۴۰-۵۰ سال پیش دارای درمانگاه، پزشک، دو پرستار مرد، دو پرستار زن، یک دستگاه آمبولانس و یک داروخانه بوده است. امروز، با وجود آن که جمعیت روستا بیش از ۳۰ برابر شده، حتی یک بهیار نیز در این منطقه نیست و همان درمانگاه و داروخانه قدیمی نیز رها شده و مردم دام و طیور در آن نگهداری می‌کنند. هر کس در صحت این موضوع تردید دارد، می‌تواند با مراجعه به بخش مرکزی پس از خواجه‌احمد، شخصاً وضعیت را مشاهده کند.»
اگر درست باشد، نوبر است که ما از آن همه امکانات در یک روستای کوچک رسیده‌ایم به اینجا!
گرچه به خاطر ساخت بیمارستان شهدای سلامت باید از بنیاد برکت و شخص دکتر حمیدرضا جمشیدی تقدیر ویژه کرد و سپاسگزار پیگیری دلسوزان بود.
- در طول روز ما ۷ مرکز درمانی فعال شامل: بیمارستان شهدای سلامت، درمانگاه کمیل، درمانگاه ولیعصر، درمانگاه شهید فقیهی (بهداری سابق)، درمانگاه کوی سجاد، درمانگاه شفا (متعلق به سپاه)، و درمانگاه تأمین اجتماعی داریم که به مردم خدمات می‌دهند. در کنار اینها تعداد ۱۷ مطب پزشک عمومی و ۳۰ مطب پزشک متخصص هم فعال است. اما به ناگاه در هنگام شب همه اینها جز بیمارستان اصلی تعطیل می‌شوند.
- از مدت‌ها پیش بحث راه‌اندازی درمانگاه شبانه‌روزی کمیل در محل بیمارستان قدیم در میان است. چند مدتی هم درمانگاه شبانه‌روزی تا آستانه راه‌اندازی پیش رفت، اما به نتیجه نرسید. در سفر مهرماه دکتر سیدبصیر هاشمی رئیس دانشگاه علوم پزشکی شیراز به نی‌ریز ایشان عیناً گفت: «ما متعهد هستیم تا پایان سال مجوز رسمی مرکز شبانه‌روزی نی‌ریز را دریافت کنیم». یعنی تا ۲۰ روز دیگر. منتظر اطلاع‌رسانی مسئولان هستیم.
- در نی‌ریز ساختمان فراهم است از جمله: درمانگاه کمیل، درمانگاه ولیعصر (بیمارستان ولیعصر سابق) و درمانگاه شهید فقیهی (بهداری سابق). در این مراکز برخی زیرساخت‌های آزمایشگاهی و رادیولوژی هم فراهم است. دو داروخانه شبانه‌روزی خصوصی هم داریم. با توجه به حجم نه چندان زیاد بیماران از ساعت ۱۱ شب به بعد، نیروی زیادی هم لازم نیست. در واقع نیازمند تدبیر و حمایت مدیریتی از سوی دانشگاه علوم پزشکی شیراز و مسئولان شهرستان است.
- مدت‌ها پیش برخی پزشکان و متخصصان همشهری، پیگیر راه‌اندازی درمانگاه شبانه‌روزی خصوصی برای نی‌ریز شدند که شنیده‌ایم نتوانسته‌اند سنگ‌های بزرگ در مسیر را بردارند و کاری کنند.
- امید که این کاستی مهم با پیگیری دانشگاه علوم‌پزشکی شیراز و مسئولان شهرستان و نماینده مجلس از میان برود.
