تو مینالی که من میمیرم از درد
بخش هجدهم
حرف «میم»
تو بیماری که (۱) من بیماره بونم
دوا بهر شفایت میجوشونم
تو بیماری که رنگ من شده زرد
تو مینالی که من میمیرم از درد
منبع= عا
۱. که: حرف ربط «که» در زبان عامیانه به معنی «و» است و در متون عامیانه فارسی شواهد فراوانی دارد.
------------
اگه بَن بُر ببرّه بنِّ جونُم
اگه قصاب در آره استخونم
اگه گوشتم به ساتور قیمه سازن
نمیدم ترک یارِ مهربونم
منبع: عا. بن بُر= بند بُر: بُرندة بند.
بَنّ جونم: بند جانم
------------
بیا که جغجغی با هم بگیریم
برادر وار دور هم نشینیم
امیدهای بلند و عمر کوتاه
مبادا هر کدام جایی بمیریم
منبع= فخ
------------
زمینِ بی پخل میش میچرونم
گرفتار ول شیرین زبونم
بگیرم برهای شیر مسّ رودبال (۱)
کنم خرج غزال مهربونم (۲)
منبع: عا- سی (۲۶۷)، فن
۱- در چهار گنبد سیرجان: برهای از میش گوزل
گوزل: میشی که گوش آویزان دارد
۲-چهار گنبد: نگار نازنینم. (سی)
بیت دوم: خداوندا نگهدار ولم باش / نمیتونم بدون او بمونم
------------
گُدار صابُنات و نخل طارم
مقاول کردهام با قد یارم
اگه شمشیر بر فرقم ببارن
نمیدم تالی (۲) از مُود (۳) نگارم
منبع=عا
۱. مقاول: مقابل، مساوی
۲. تال: تار
۳. مود: مو
ادامه دارد
نشانههای اختصاری
در این گلچیدهی دوبیتیهای نیریز، رمز «عا» به دفتر عطا ءاله آریانفر، رمز «فخ» به دوبیتیهای محفوظ در یاد فاطمه خازن، رمز «فن» به شروههای فاطمه نظری اشاره دارد. رموز «سی»، «کو» و «تر» به ترتیب به کتابهای «ترانههای سیرجان»، «هفتصد ترانه کوهی کرمانی» و «ترانههای محلی فارس» ارجاع میدهند.
