پژوهش سرای نیریز زیر گرد بی توجهی
در حالی که پژوهش سرای دکتر شهریاری نیریز (آزمایشگاه فارابی سابق) با تجهیزات کامل فیزیک، شیمی و زیست شناسی فعال است، اما بسیاری از مدارس شهرستان هنوز از این فضا برای آموزش عملی دانشآموزان استفاده نمیکنند؛ موضوعی که برخی آن را نشانه نبود برنامهریزی، نظارت و مطالبه آموزشی میدانند. 
با گذشت بیش از یک دهه از راهاندازی آزمایشگاه مرکزی فارابی در نیریز، این مرکز علمی که اکنون با عنوان پژوهشسرای دکتر شهریاری فعالیت میکند، از لحاظ امکانات و تجهیزات در سطح بالایی قرار دارد؛ اما هنوز نتوانسته جایگاه واقعی خود را در فرآیند آموزش علوم تجربی و تعمیق یادگیری دانشآموزان پیدا کند.
مدیر آموزش و پرورش نیریز در گفتگو با نیریزان فارس اظهار داشت:« از چند سال پیش بیشتر مدارس نیریز به دلیل نبود نیروی تخصصی عملاً آزمایشگاه فعالی نداشتند؛ اما با ایجاد آزمایشگاه مرکزی فارابی، امکان انجام کلاس های عملی دروس فیزیک شیمی و زیست فراهم شد.»
مجید منفرد نیریزی افزود: اکنون در این مرکز کارشناسان مستقر هستند و دانشآموزان دبیرستانی به صورت گروهی صبح تا ظهر برای اجرای آزمایشها مراجعه میکنند. در طول سال تحصیلی، هر مدرسه بسته به برنامه خود، به طور فشرده بین دو تا چهار بار از این فضا استفاده می کند.»
با این حال به گفته برخی کارشناسان، چنین استفادهای بسیار کمتر از ظرفیت واقعی مرکز است. حتی شنیدهها حاکی است کتاب آزمایشگاه در برخی مدارس کنار گذاشته شده و دانشآموزانی که برای یک بار در سال و آن هم به صورت یک بازدید فشرده چند ساعته به این
آزمایشگاه رفتهاند، با شور و شوق وصفناشدنی از آن دیدن و از امکاناتش استفاده کردهاند.
مسئول پژوهشسرای دکتر شهریاری در همین زمینه به خبرنگار ما گفت: «امکانات پژوهشسرا حتی فراتر از سطح دبیرستان است؛ در بخشهای فیزیک، شیمی و زیستشناسی همه ابزارهای مورد نیاز آزمایشهای کتابهای درسی وجود دارد. علاوه بر آن در ۱۲ گرایش پژوهشی مانند فناوری نانو، علوم زیستی، گیاهان دارویی، نجوم، رباتیک و هوش مصنوعی نیز فعالیت داریم.»
یادگار تأکید کرد:« استفاده از پژوهشسرا محدودیتی ندارد و هر مدرسه میتواند طبق برنامه خود، چندین نوبت دانشآموزان را اعزام کند. با اینحال استقبال مدارس هنوز پایین است و احتمالاً نیاز به اطلاعرسانی و پیگیری بیشتری از سوی مدیران وجود دارد. ما برای افزایش مراجعه مدارس برنامه تبلیغاتی و اطلاعرسانی داریم.
گفته میشود فقدان نظارت جدی از سوی آموزش و پرورش در سالهای گذشته بر نحوه برگزاری کلاسهای عملی، اصلیترین مانع بهرهگیری از این ظرفیت است؛ زیرا در حالی که نیرو، تجهیزات و فضا مهیاست، مدارس تمایل چندانی برای برنامهریزی منظم استفاده از آزمایشگاهها نشان نمیدهند.
یکی از معلمان باسابقه شهرستان استهبان نیز در گفتگویی مرتبط با این موضوع گفت: «در استهبان هم بیشتر مدارس آزمایشگاه اختصاصی ندارند و از یک مرکز متمرکز با امکانات مناسب استفاده میکنند.»
کارشناسان آموزش تأکید دارند که اگر نظارت هدفمندتر و برنامهریزی الزامآور برای استفاده از پژوهش سرا اجرا نشود، شکاف میان آموزش نظری و مهارت عملی در مدارس شهرستان همچنان پابرجا خواهد ماند.
