نشست شهرداران و شوراهای ادوار نیریز
در نشستی بیسابقه با حضور شهردار، اعضای شورای فعلی، شهرداران و شوراهای ادوار پیشین، امام جمعه و فرماندار نیریز، ضمن تجلیل از مدیران گذشته، بر همفکری و استفاده از تجربه آنان برای پیشبرد طرحهای عمرانی و حل مشکلات شهری تأکید شد. این نشست، یکشنبه ۹ شهریور به همت شهردار و شورای شهر نیریز شکل گرفت و در آن، ضمن قدردانی از تلاشهای شهرداران و اعضای پیشین شورا، از نظرات و پیشنهادات این افراد برای پیشبرد امور شهری استفاده شد.
در ابتدای جلسه، امام جمعه نیریز با تأکید بر ضرورت وحدت در مقطع کنونی گفت: «در شهرهایی که امام جمعه بودهام، به اعضای شورا تأکید میکردم که اگر مردم شما را انتخاب کردهاند، نباید در اتاق خود بنشینید و در را به روی خود ببندید؛ بلکه باید از نظر و تجربه افراد صاحبنظر بهره ببرید و امور را پیش ببرید.»
مراد هدایت فرماندار نیریز هم با اشاره به ضرورت همدلی گفت: «همه ما یک هدف را دنبال میکنیم و آن توسعه و عمران شهرستان است. مجموعه فرمانداری آماده همکاری با همه، اعم از شوراهای پیشین و شورای فعلی است. شهرداری نهادی اجرایی است که مردم از زمان تولد تا مرگ با آن سر و کار دارند. امیدواریم این جلسات تداوم یابد و حتی به شکل مکتوب یا کتابی منتشر و بهعنوان دستورکار قرار گیرد.»
علیاکبر نصیری شهردار اسبق با پنج سال خدمت در نیریز، گفت: «با وجود تجربه در شهرهای مختلف، بهترین سالهای زندگیام را در نیریز گذراندهام. مردم نیریز مردمی فهیم، عارف، شاعر، نویسنده و سرآمد در بسیاری حوزهها هستند. در زمان خدمتم در محضر بزرگانی چون زندهیاد آیتا... سیدمحمد فقیه، زندهیاد آیتا... سید فخرالدین فالاسیری و حاج معانی بودم و تلاش کردیم برای نیریز قدمهای مفیدی برداریم.»
اکبر شاهسونی عضو شورای نخستین دوره انتخابات (سال ۷۷)، گفت: «شورای اول متشکل از مرحوم آیتا... سیدعلی فقیه، آقای جراح، دکتر سرپوش و مهدی کاظمینژاد بود. نخستین شهردار ما آقای امینی بود که در نبود تجربه، بسیار به ما کمک کرد. امروز در سیستم دولتی، سرمایه حقیقی افراد مجرباند؛ مثل آقایان نصیری و امینی که باید از تجربهشان بهره برد. من هم ۳۰ سال در سازمان ثبت اسناد خدمت کردهام و آمادهام در حوزههایی مانند مسکن و شهرسازی کمک کنم.»
دکتر مریم صادق عضو شورای سوم، با اشاره به نو بودن این ابتکار، درخواست کرد که شهردار برای جلوگیری از خروج منابع و معادن از شهر، اقدام کند.
رمضان امینی، شهردار پیشین نیریز، از دیگر افراد حاضر در جلسه بود. او از پانزدهم خردادماه ۱۳۷۷ ، به مدت حدود هشت سال و نیم، سکان شهرداری نیریز را در دست داشت.
وی درباره سالهای آغازین خدمتش در نیریز گفت: «روزی که ما شهرداری نیریز را تحویل گرفتیم، کل بودجه این شهر ۱۵۲ میلیون تومان بود. شورای اول و شورای دوم ناظر کارهای ما بودند. آنها دقیقاً طبق گفته من عمل نمیکردند؛ اما در جهت منافع شهر اقدام میکردند و همین باعث شد شهرداری دو درجه ارتقا پیدا کند؛ از درجه ۶ به درجه ۸ برسد و بودجه به حدود ۴ میلیارد تومان افزایش یابد.
همانطور که میدانید، هزینههای امروز سرسامآور است و اگر بخواهیم امروز پاسخگوی مردم باشیم، باید بودجهای ۱۰۰۰ میلیاردی داشته باشیم. من ترجیح میدهم بهجای آن که حاصل این جلسه صرفاً تجلیل باشد، نتیجه آن این باشد که همه همت کنیم؛ چند کمیته از بین همین جمع تشکیل شود، مسائل و مشکلات شهر بررسی شود و پیشنهادها به آقای شهردار ارائه گردد.
دومین نکته این که شهر نیریز نیاز به نگهداری دارد. خیابانها، پارکها و... سرمایههای این شهر هستند. آنطور که من به خاطر دارم، در زمان خدمت من، ورودی شهر و پارک جنگلی ۱۰۰ هکتار بود؛ اما اکنون هیچ چیز از آن باقی نمانده است. اگر امروز چهار چاله را در این شهر درست نکنیم، فردا باید برای آنها هزینههای چندبرابری پرداخت کنیم.
یکی از راههای توانمندسازی شهرداری این است که از اراضی ملی و منابع طبیعی به این شهر کمک شود و در دو حوزه مولدسازی، یعنی گردشگری و تأمین مسکن، مورد استفاده قرار گیرد.
نکته دیگر اینکه دکتر شاهسونی و دوستان باید دقت کنند و ببینند در حال حاضر چه ظرفیتهای قانونی، ملی و محلی در اختیار دارند که میتوانند از آنها استفاده کنند. بهعنوان مثال، یکی از این ظرفیتهای قانونی، نماینده مجلس است که باید با ایشان همکاری و از توان او در جهت منافع شهر بهره برد.
همچنین، یکسری ظرفیتها در قالب وامهای بدون بهره در سطح ملی، در سازمان شهرداریها وجود دارد که میتوان با استفاده از آنها طرحهایی را به اجرا رساند. این موارد باید بررسی شده و سپس وارد مرحله اجرایی شود.»
ملاحسینی، شهردار سالهای ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ نیریز ضمن اشاره به این که اعتبارات شهرداری محدود و نیازهای مردم نامحدود است، گفت: «ما هم در دوران خودمان به این موضوع واقف بودیم. از این رو با هم عهد کردیم که اجازه ندهیم حتی یک ریال از اعتبارات دولتی در شهر برگشت بخورد. گفتیم هر سازمان دولتی که خواست در شهر ساختمانسازی یا پروژهای ایجاد کند، ما زمین را تأمین میکنیم؛ مانند سالن هلالاحمر که به آنها ۱۰ هزار متر مربع زمین دادیم، یا سازمان انتقالخون که گفتند زمین از شما و ساخت از ما.
همچنین حوزه علمیه خواهران که زمین از شهرداری و ۸۰۰ میلیون تومان اعتبار با پیگیری آقای علی آدینهکار و امام جمعه فقید تأمین شد، یا زمین ستاد بحران که ما زمین را دادیم و اعتبارش را از استانداری گرفتیم و آن را ساختیم. یعنی هرچه پتانسیل داشتیم، گذاشتیم تا اعتبارات دولتی برگشت نخورد. همینطور سالن کارگران، درمانگاه شفا، سالن والیبال جنب مسجد امام خمینی و... .
بحث این است که شهرداری امکانات بسیار محدودی دارد و از آن طرف، دولتیها پول دارند و نمیتوانند انجام بدهند.»
وی به طرحهایی اشاره کرد که در دوره او نیمهتمام مانده بود و ابراز امیدواری کرد که در سالهای آتی این طرحها به اتمام برسد. در این باره گفت: «یکی، خیابان موسی کلانتری است که با آقای عشایری ـ مدیرکل راه و شهرسازی ـ توافق کردیم و صورتجلسه داریم که دو طرف آن را شهرداری تملک کند. در این زمینه از همه مالکان هم امضا گرفتیم تا آنها بیایند و سازه آن را اجرا کنند؛ اما متأسفانه این طرح ماند و اجرایی نشد.
از طرحهای دیگر ما، جابهجایی بازار بود که هنوز هم نقشه آن را دارم. معتقدم که خیابانهای نیریز را نمیشود گشاد و تعریض کرد و باید بازار جابهجا شود. امیدوارم شما آغازگر این کار باشید.
از دیگر معضلات نیریز، نبود میدان میوه و ترهبار است که ما هم حقیقتاً در این مورد کاری نکردیم. آن سال که من شهردار بودم، آمار داشتم که ۴۵ نیسان برای فروش میوه به شیراز میرفتند. سال ۱۳۸۶ یک نفر تصادف کرد و سه نفر هم متأسفانه سوختند. بنابراین امیدواریم در مورد میدان میوه و ترهبار هم فکری شود.
در حوزه ورزش نیز باید تحولی در شهرستان ایجاد شود. زمان ما، تیم فوتبال ما با اختلاف ۱۵ تا ۱۶ امتیاز، قهرمان فارس شد و به لیگ دسته سه رفت. به نظرم در این زمینه یک مسابقه پیامکی راه بیندازیم که آیا فوتبال در نیریز دوباره راه بیفتد یا خیر. شاید شما محدودیت داشته باشید، اما خواهشی که دارم این است که با فولاد در این مورد یک جلسه بگذارید. مردم بهشدت گلایهمندند که چرا فوتبال در شهرستان راهاندازی نمیشود. البته منظور شهرداری و شورای شهر نیست؛ ولی اگر در این زمینه همکاری کنید، بسیار خوب است.
همچنین به این نکته اشاره میکنم که اگر زمان برمیگشت، حتماً در دوران خدمتم یک طرح ساماندهی مرکز «وفاداران» برای حیوانات درست میکردم تا ناچار به کشتن حیوانات نباشیم.»
قاسم زارع عضو شورای سوم، تأکید کرد: «تشکیل شورا، این جرئت را به نخبگان شهر نیریز داد تا از بین خودشان افراد بومی را انتخاب کنند تا سکاندار شهر نیریز باشند. اگرچه اوایل شاید نگرانیهایی وجود داشت؛ اما طی این مسیر باعث شد که شهردار و اعضای شورای شهر، روز به روز قوت و قدرت پیدا کنند.»
مهدی کاظمینژاد، از اعضای شورای اول و دوم، از دیگر افرادی بود که به بیان نظرات خود پرداخت: «الان بحث سر این است که از تجربهها استفاده کنیم. شهرداران پیشین موانع کار را به تجربه دیدهاند. به عقیده من، شهرداران نباید طرحهایی را که قابل اجرا نیست، جزو برنامههای خود بیاورند. چندین سال است که میگوییم فلکه باید گشاد و پهن شود؛ در حالی که میدانیم این طرح قابل اجرا نیست و باید بخشهای دیگر شهر را رونق داد. دوم این که همه اعضای شورا باید به مردم خدمت کنند و ریا نداشته باشند. وقتی مردم برای کار و گرفتاریشان مراجعه میکنند، مغرور نشوند که پشت این میزها نشستهاند.
بحث دیگر، باغهای سطح شهر و محدوده شهر است. بهعنوان مثال، چرا خیابان بهداشت و باغهایی که خشک شده، نباید جزو طرح خدمات باشد؟ ما باید اول مرکز شهر را آباد کنیم و بعد به فکر گسترش شهر باشیم.
در اینجا همچنین پیشنهاد میدهم که شهرداری برای سرمایه خود به دنبال معدن یا منبعی باشد که بتوان از آن سرمایهای دائمی کسب کرد؛ چون مردم واقعاً دستشان خالی است.»
اکبر رحمتی عضو شورای دوره چهارم، مسئله تفکیک و فروش باغات بدون زیرساخت را مطرح کرد و خواستار رعایت ضوابط شد.
علیزاده سرپرست اسبق شهرداری، پیشنهاد استفاده از ظرفیت بورس را داد و خواست قانون شهرداری بازنگری شود.
محمدرضا شاهمرادی عضو ادوار سوم تا پنجم، گفت: «نباید نیروهای مؤثر را از پیشرفت باز داریم. باید عملکرد هر شهردار ثبت شود.»
رحیم فنون عضو شورای چهارم، بر بهبود ورودی شهر بهعنوان ویترین نیریز تأکید کرد.
علی فخاری عضو سابق شورا پیشنهاد کرد جلسات آینده با محوریت موضوعاتی مشخص برگزار شود.
حجتالاسلام جنگجو عضو شورای چهارم، ایده تشکیل شرکت مشترک شهرداریهای منطقه و استفاده از ظرفیت بازنشستگان را مطرح کرد.
سید محمدجواد قطبی عضو شورای فعلی، با اشاره به هزینه بالای کارکنان، معدن را منبع درآمد پایدار دانست و پیشنهاد ایجاد بازار در نقاط مختلف شهر را ارائه کرد.
شهردار نیریز در این نشست گفت: «این جلسه با هدف ایجاد اتحاد و بهرهگیری از تجربیات مدیران پیشین در حوزههای عمرانی، فرهنگی، هنری و ورزشی برگزار شده است.» سجاد شاهسونی یکی از مهمترین اهداف نشست را امیدبخشی به جوانانی دانست که قصد ورود به کارهای شورایی دارند.
او با اشاره به قدمت نزدیک به یک قرن شهرداری نیریز افزود: «جمعیت استفادهکنندگان از خدمات شهری به حدود ۷۰ هزار نفر رسیده و برای تأمین مطالبات مردم، بودجه سالانه باید ۷۰۰ میلیارد تومان باشد. این در حالی است که بودجه سال ۱۴۰۲ از ۱۰۰ به ۲۱۰ میلیارد تومان افزایش یافته، اما هزینههای نگهداری سنگین، مانع اجرای پروژههای بزرگتر میشود.»
شاهسونی درباره بازنگری طرح جامع شهری گفت: «با گذشت ۱۰ سال از طرح قبلی، مشاور جدیدی گرفتهایم و جلسات متعددی با حضور اعضای شورای پیشین برگزار کردهایم.»
او همچنین از پیگیری تبدیل زیرگذر ورودی به میدان و لزوم اجرای روگذر بهعنوان ضرورتی برای شهر بهویژه با وجود صنایع بزرگ سخن گفت.
رئیس شورای شهر نیریز هم هدف جلسه را تقدیر از مدیران شهری پیشین و استفاده از تجربیات آنها دانست و از دشواری هماهنگی برای برگزاری جلسه سخن گفت.
پریش رئیس افزود: «امیدوارم این جلسه بابی شود تا در جلسات آینده از نخبگان فرهنگی، ورزشی، سیاسی اقتصادی و هنری و دانشگاهیان هم دعوت و استفاده کنیم و بتوانیم شهر را در پیشبرد اهدافمان جلو ببریم.»
لازم به ذکر است محمد شاهسونی جوانترین، مهدی کاظمینژاد مسنترین، دکتر مریم صادق تنها بانو و محمدرضا شاهمرادی پرسابقهترین عضو شورای شهر در جلسه بودند.
