کاف؛ از دل رنگها تا روشنایی هنر
تفاوت زیادی وجود دارد بین نقاشی که یک نقطه زرد را به خورشید تبدیل میکند با نقاشی که خورشید را فقط یک نقطه زرد میبیند. 
در میان هیاهوی شهر، آموزشگاههای مختلفی رشد یافتهاند اما برخیها در باطن، نه شناختی از هنر دارند و نه دلسوزی برای آن. جایی که مربی تفاوت میان تکنیکها را نمیداند و کودکانی که خلاقیتشان چون خورشیدی تابناک است، در میان آموزشهای سطحی و کپیکاری، خاموش میشوند.
اما در این میان، کوثر کامرانی، هنرمندی جوان و پرتلاش، ایستاده بر قلهی تجربه و علاقه، چراغی روشن کرده است برای تربیت نسل خلاق. متولد ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۵، مدیر آموزشگاه هنر «کاف» در نیریز، دارنده مقامهای متعدد هنری و ورزشی، و برگزیدهی مسابقات بینالمللی نقاشی.
او از همان کودکی با هنر آشنا شد. عمویش، نخستین آموزگارش بود؛ مادری که ساعتها او را به کانون پرورش فکری میبرد و پدری که عاشقانه برای نقاشیهایش ابزار فراهم میکرد. از همان آغاز، شعله هنر در وجودش روشن شد و خاموش نگردید.
آموزش و مسیر تخصصی
در نوجوانی، رنگ و روغن را نزد سرکار خانم نصیری آموخت و با استاد محسنزاده به عمق مفاهیم آبرنگ پی برد.
از سال ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۶، هنرآموخته استاد بهمن نیکو (برگزارکننده بیش از ۶۵ نمایشگاه داخلی و خارجی) بود و سپس در سالهای ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷، در دورههای تخصصی پرتره زیر نظر رئیس انجمن جهانی آبرنگ، استاد نادر مهذبنیا آموزش دید.
او همچنین در دورههای مختلفی شرکت کرده است:
◻ ۷ سال آموزش رنگ و روغن
◻ دوره کاریکاتور
◻ ویترای
◻ میناکاری
◻ مدادرنگ و پاستل
◻ مجسمهسازی
◻ منبت و معرق
◻ دوره خوشنویسی در سه مرحله (مقدماتی، متوسط، خوشخط)
◻ دوره خط تحریر (۱۳۸۸)
آغاز مسیر حرفهای
فعالیت کاری کوثر کامرانی از ۱۸سالگی و در آموزشگاه احمد نیریزی و با همکاری استاد علی زهریزاده آغاز شد. تابستان اول تنها ۵ هنرجو داشت، اما امروز، پس از ۱۱ سال تلاش بیوقفه، آموزشگاه «کاف» با افتخار بیش از ۷۰۰ هنرجو و چندین مربی فعال را در کارنامه دارد.
مربیانی همچون خانمها اسفندیاری، بکری، اکبرزاده و سحر کامرانی که همه، از دل آموزشگاه کاف برخاستهاند و همچنان ستونهای این مجموعهاند.
در سال ۱۳۹۵، مسیر رسیدن به کلاسهای تخصصی آبرنگ، هر روز شامل دو کورس تاکسی، ۴۰ دقیقه مترو و ۱۰ دقیقه پیادهروی بود. اما او با وسایلی که در کیف جا نمیشد، با تمام سختیها میرفت تا فقط یک چیز را نجات دهد: رؤیای هنریاش.
نام «کاف» نیز برگرفته از حروف اول نام و نام خانوادگیاش است، نامی که از ابتدا با آن شناخته میشد و اکنون برند هنر نیریز شده است.
سوابق پژوهشی
کوثر کامرانی، فارغالتحصیل کارشناسی رشته تربیتبدنی با گرایش مربیگری ورزش از دانشگاه دکتر شریعتی تهران در حوزه پژوهش نیز فعال بوده است:
۱. بررسی و مقایسه تأثیر ورزشهای استقامتی، قدرتی و تعادلی بر پیشگیری و درمان بیماریهای قلبی «دانشگاه شهید بهشتی» ۱۳۹۵
۲. تأثیر ورزش بر دیابت نوع ۲ - ۱۳۹۵
۳. تأثیر ورزش بر بیماری آلزایمر «دومین همایش علوم ورزشی» ۱۳۹۵
۴. تأثیر نرمشهای ایستا و پویا در گرمکردن «مجله تخصصی بدمینتون» ۱۳۹۶
افتخارات هنری
۱. مقام اول رنگ و روغن- سال ۱۳۸۸
۲. مقام اول رنگ و روغن- سال ۱۳۹۰
۳. مقام اول رنگ و روغن- سال ۱۳۹۱
۴. مقام سوم فیلم کوتاه در بیستوهشتمین جشنواره فرهنگیهنری- سال ۱۳۸۹
۵. راهیابی به المپیاد کشوری زبان انگلیسی- ۱۳۸۴
۶. پایاننامه مقدماتی و عمومی دارالقرآن با رتبه عالی- ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹
۷. دوره خوشخطی نستعلیق «انجمن خوشنویسان» ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵
نمایشگاهها
◻ نمایشگاه انفرادی اول: چکاوک «۲۳ اثر آبرنگ» ۱۳۹۶
◻ نمایشگاه انفرادی دوم: پارادوکس «۲۱ اثر آبرنگ» ۱۳۹۷
◻ دو سال آموزش آزاد نقاشی کودکان
◻ تدریس تخصصی آبرنگ در آموزشکده هنرهای تجسمی احمد نیریزی
افتخارات هنرجویان
◻ سال۲۰۲۲ سه نفر از هنرجویان به مسابقات جهانی بنگلادش راه پیدا کردند: بارانا نعمتی، اهورا بامداد و حلما ملکی
◻ سال۲۰۲۳، شش نفر از هنرجویان به مسابقات جهانی نیوزلند راه پیدا کردند آتنا نوربخش، حلما ملکی، روشا نقیبی، احمدرضا ملکی، اهورا بامداد، و حنانه سهامی که همه هنرجوها برنده جایزه مسابقه شدند و آکادمی کاف لوح برترین آکادمی۲۰۲۴ را دریافت کرد.
◻ سال۲۰۲۴ ، ۶ نفر از هنرجویان شامل فاطمه روانشاد، آنیتا منفرد، اهورا بامداد، آتنا نوربخش، دلسا شریعت، و رزیتا قرایی به مسابقات آمریکای جنوبی اروگوئه راه پیدا کردند و برنده مسابقات شدند.
◻ اقای اهورا بامداد هرسه سال پیاپی جایزه نفر اول گروه سنی۵-۸ سال را دریافت نمود.
پایان سخن؛
از دل سختیها تا روشنایی هنر
کوثر کامرانی، فقط یک هنرمند نیست. او معلمی است که آموزش را با عشق درآمیخته، پژوهش را با دقت پیوند زده، و ورزش را با روحیهای بیوقفه دنبال کرده است.
او میگوید: «هنر تنها نقاشی نیست، نجات خلاقیت کودکانهایست که دارد خاموش میشود. من میخواهم نگاه والدین به هنر را تغییر دهم؛ هنر یعنی زندگی.»
و چه زیباتر از این هدف؟
در جهانی پر از شتاب، کسانی میمانند که دست کودکان را میگیرند، قلممو را در دستشان میگذارند، و یادشان میدهند که خورشید را نه یک نقطه زرد، که روشنترین نور هستی ببینند.
