استاد بی‌همتا، علی اصغر خان حکمت

شادروان علی اصغر حکمت آدمی است که از کودکی در یک خانواده دینی و مذهبی بزرگ شده، همه قرآن را حفظ داشته و سالی ۳ یا ۴ ماه روزه می‌گرفته و در تقوا و فضیلت بی‌نظیر است.

او از سال ۱۳۱۲ تا ۱۳۱۷ سکان‌دار کشتی فرهنگی ایران (وزیر فرهنگ ایران) بوده است. 

حکمت دانشگاه تهران را تأسیس می‌کند و حتی لغت دانشگاه را او می‌سازد و اولین رئیس دانشگاه تهران نیز می‌شود.

حکمت، دانشکده معقول و منقول را ایجاد می‌کند، دانشسرای عالی و دانشکده فنی را تأسیس می‌کند.

مدارس ابتدایی و متوسطه را در ایران سامان می‌دهد و کلاس‌های مبارزه با بی‌سوادی را راه اندازی می‌کند. در کنار این‌ها او کتابخانه ملی و فرهنگستان، سازمان تربیت بدنی را به وجود آورده و استادیوم امجدیه را می‌سازد. ضمن اینکه کاوش‌های باستان شناسی را سرو سامان می‌دهد، موزه ایران باستان، پارس و حضرت معصومه سلام الله را در قم می‌سازد.

آرامگاه فردوسی، سعدی، حافظ، ابن سینا و ابوالفتوح رازی توسط حکمت ساخته شد.

برای اولین بار او بود که کنگره هزاره فردوسی را در سال ۱۳۱۳ ایجاد کرد و در کنار آن کنگره هفتصدمین سال تصنیف گلستان و بوستان را برگزار کرد.

علی اصغر خان حکمت اولین تفسیر عظیم قرآن را که کشف الاسرار میبدی است در دانشگاه تهران تصحیح می‌کند و بسیاری از آیات و سوره‌های قرآنی را به شعر فارسی در می‌آورد و اولین کتاب تعلیم قرآن را برای کودکان و نوجوانان می‌نویسد.

تاریخ ادبیات براون و آثار شکسپیر را ترجمه می‌کند و به ۳ زبان عربی، انگلیسی و فرانسه تسلط دارد و حتی در زبان اردو نیز اطلاعاتی دارد.

کارهای فرهنگی که حکمت به عنوان سفیر ایران در هند کرده معروف است. حکمت با آدم‌هایی مثل ابوالکلام آزاد، نهرو و گاندی، آشنایی و دوستی داشته است.

حکمت فارسی سره‌نویس و شاعر بود. 

او ۶۰ سال خاطرات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی خود را هر شب نوشته که در ۶۰ دفتر جمع شده که مرحوم دبیر سیاقی ۴ جلد از آن را منتشر کرده است.