تعداد بازدید: ۵
کد خبر: ۱۲۸۱۶
تاریخ انتشار: ۰۳ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۲۳:۰۰ - 2022 23 April
یک فنجان شعر
محمدعلی جهاندیده (امید)

میان همهمه‌ها منتظر، ولی ناگاه
سکوت می‌کنم و شعر می‌رسد از راه

- صدای بوق و خیابان- ببند پنجره را
چرا همیشه غزل می‌شود سکوتم، آه؟!

و شعر پس زده لبخندهام را، چونان
که آب، کشتی پوسیده را به بندرگاه

چقدر خسته‌ام از روزهای دربه‌دری
قسم به این شب زخمیِ بی‌ستاره و ماه!

قسم به موی سپیدم که خسته‌ام خسته
از این هجوم غم‌انگیز شعرهای سیاه

در این سکوت درندشت کو صدای کسی
کدام همدم دردی؟ کدام خاطرخواه؟

به غیر عشق، قراری نداشتیم هرگز
آهای قلب شکسته رفیق نیمه‌ی راه!

رفیق  نیمه‌ی راه...

نظر شما
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
پربازدیدها