تعداد بازدید: ۳۹۳
کد خبر: ۱۰۲۷۸
تاریخ انتشار: ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ - ۲۱:۴۹ - 2021 04 August
زندگی شاد
دوستی داشتم که سال‌ها پزشک زندان بود. یک بار نکته‌ جالبی در مورد سال‌های خدمتش می‌گفت.
او می‌گفت آن اوایل که برای خدمت پزشکی به زندان رفته بودم برخی زندانیان را می‌دیدم که هر روز مریض می‌شدند و به درمانگاه مراجعه می‌کردند؛ حتی برخی‌ روزی چند بار حالشان دگرگون می‌شد و به درمانگاه می‌آمدند. واقعاً هم مریض بودند و این‌طور نبود که تمارض کنند و برای به دست آوردن چیزی یا فرار از چیزی خود را به مریضی بزنند. 

این  تعداد ابتلا و مراجعه از نظر پزشکی برایم طبیعی نبود.

 اما نکته‌ غیرطبیعی‌تر این بود که همین افراد، بعد از گذشت یک بازه‌ زمانی نه مریض می‌شدند و نه به درمانگاه مراجعه می‌کردند؛ الّا در موارد واقعاًً ضروری. 

انگار یک باره حالشان خوب می‌شد و به مسیر طبیعیِ سلامت و بیماری باز می‌گشتند.

یک بار با یکی از این زندانی‌های قدیمی که آدم کارکشته‌ای بود موضوع را در میان گذاشتم و دلیلش را پرسیدم. 

خندید و گفت: 
«آنها که هر روز مریض می‌شوند کسانی هستند که هنوز حُکمشان نیامده  و در یک برزخِ انتظاری و بلاتکلیفیِ زجردهنده زندگی می‌کنند.

 اما تا حکمشان می‌آید و از برزخِ بلاتکلیفی درمی‌آیند، دیگر چاره‌ای ندارند جز اینکه با وضعیتشان کنار بیایند، آن را بپذیرند و ادامه زندگی‌شان را با همان تنظیم کنند».

دوست پزشک ما می‌گفت هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم حکیمانه‌ترین نکته‌ زندگی‌ام را نه در دانشگاه و درس‌ها و کتابهای پزشکی؛ بلکه، از یک زندانی بیاموزم که:

«اگر قدرت تغییر چیزی را داری، جسارت تغییر آن را داشته باش

 و با بهانه‌های پوچ و مزخرف مانند کرم‌ها در لجن دست‌وپا نزن و اگر فعلاً موقعیت یا توان و قدرت تغییر آن را نداری، شجاعت پذیرشش را داشته باش، آن را بپذیر و خودت را با آن برای داشتنِ یک زندگیِ بهینه در همان وضعیت تنظیم کن؛ تا در یک برزخِ انتظاری عمر و توان و انرژی‌ات را بیهوده هدر ندهی».
دکتر محسن زندی_روانشناس
 @DrMohsenZandi

نظر شما
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
پربازدیدها