شادی روح مرحوم سهیل صلوات
سُهیل چشمانش را بست و داد زد...
بیبی دستانش را گذاشت روی گوشش...
- واااای، دیَم نَنِیای بچه اومدای نرهخره اناخت اینجا ور دل منو رفت...
رو کرد به سُهیل...
- هااااا، چته بچه؟ چه مرگُته؟ خو بری چه آروم نیگیری؟ بیا مث بچی آدم دو ساعت بیشین اینجو تیلیویزیون نیگا کن تا ننت بیا...
سهیل دهانش را بیشتر باز کرد...
- من خوراکی ماخاممممم...
- اَی تیر بوخوری به حق پَنش تَن...
رو کرد به من...
- پوشو برو یی چی وردا بیار بده دسای تا کَپُشه بُوَنه...
- آخه هیچی نداریم تو خونه بیبی...
- چیطو هیچی ندریم؟ نون پنیر دریم، تُخ مرغ گُرجای ظُری مونه، یی ذَرِی ماسیام تو یخچاله...
سهیل دهان بستهاش را دوباره باز کرد...
- من خوراکی ماخامممم...
بیبی دستش را گذاشت روی سرش...
- واااای پوشو یی پولی بدهای، تا یی زرماری بُسونه بیا کَلِّی منه پوک کرد.
کارت را آوردم و گرفتم سمت سهیل که بیبی کارت را از دستم کشید...
- بری چه کارتُش میدی؟ پول زیر لِچ قالی تو هالو هه، برو وردار بیار، پولُش بده...
ده تومانی را گرفتم روبروی بیبی.
- بیبی همین بیشتر نبود که...
ده تومانی را از من گرفت و رو کرد به سهیل...
- بیا ننه، ایه بسون، برو هرچی مِخِی بُسون بیا!
سهیل دوباره نطقش باز شد...
-من باای چیچی بُسونم آخه؟ هااااا؟...
- پفک ننه، یی پفکی بسون بیا.
- پفک؟ پفک خو نیشه بیبی.
- بِسکوت بُسون ننه...
- بِسکوتم نیشه بیبی.
- بع، آدمس خو دیه میشه...
- نیشه، آدمسِی عسلی شده چل هزار تومن...
- تیر بُسون، من هینه بیشتر ندرم، کارُت میشه برو با هی یی چی بُسون بیا...
و ده تومانی را سمت سهیل گرفت...
*****
سهیل که با کیسه خوراکی از درآمد تو من و بیبی خیرهاش شدیم...
بیبی گفت:
- بع، اینا کجا بوده بچه؟
- اِسدم...
- اِسدی؟ اَ کی؟ با کدوم پول؟
- اَ مش هاشم... گفتم خو بیبی، او ده تومنو خو هیچی نشد، منم اینا رِ اسدم، بری مش هاشمم گفتم بینیویس تو حساب بیبی!
- ینی همهی اینا رِ تو اسدی؟
- هااااا بیبی... تازه سه تاشم تو راه خوردم! دسُت درد نکنه بیبی...
شادی روح مرحوم مغفور سهیل صلوات...
