سِرِّ مگویی باقی نیست!
حکایت اقتصادِ این روزهای کشورمان نیاز به تحلیل و شرح و بسط ندارد که گفتهاند: «بازگویم که عیان است چه حاجت به بیانم؟» اما از باب وظیفه روزنامهنگاری و لزوم انعکاس مشکلات مردم نمیتوان به سکوت گذراند. خوب است سران کشور-که بعضاً اهل مطالعه هستند- سری به آرشیو روزنامهها بزنند و ببینند سالی بوده که مطبوعات تیتری در مورد گرانی نزده باشند؟! به ویژه در چهار سال گذشته.
آیا در خلوت خود فکر کردهاند به رشد شتابان دلار و طلا و همراه با آن رشد فزاینده بهای کالا و خدمات به ویژه ارزاق عمومی مردم که متأسفانه حداقل در دو سال گذشته به جای روز شمار، ساعت شمار شده؟
حتماً میدانند که هم فروشنده ناراضی است و هم خریدار.
در همه دولتها، اقتصاددانان، جامعهشناسان، عالمان علم سیاست و همراه با آنان برخی عالمان دین نظرات تخصصی و کارشناسی خود را ارائه دادهاند؛ اما چقدر به این نظرات عمل شده؟!
در ماههای اخیر به ویژه در روزهای گذشته در بیشتر مقالات، گزارشها و مصاحبههای صاحبنظران با هر گرایش سیاسی روی یک نکته تأکید شده که اقتصاد ایران سیاسی است و لذا قبل از تدبیر اقتصادی، سیاستمداران باید معضلات سیاست داخلی و به ویژه سیاست خارجی را حل کنند.
تا رویکرد و راهبردهای سیاسی، مورد تجدید نظر قرار نگیرد و سیاست همچنان بر پاشنه سالهای گذشته بچرخد، نمیتوان انتظار بهبود شرایط اقتصادی را داشت. صاحبنظران علوم انسانی بر این باورند که پدیدههای انسانی به ویژه «سیاست» نسبیاند و هیچ چیز به جز «وحی» مطلق نیست. جزم گرایی در حوزه سیاست جایگاهی ندارد و اصولاً کار سیاستمدار و سیاستورز، بهروز اندیشیدن و بهروز تصمیم گرفتن و بهروز اجرا کردن است.
هفته گذشته حسین مرعشی سیاستمدار با تجربه در گفتوگو با پایگاه خبری عصر ایران گفت: «در این مدت، متأسفانه ایران هم در سطح منطقهای و هم در سطح بینالمللی فرصتهای زیادی را از دست داده است. نتیجه آن نیز وضعیت امروز کشور است. همانطور که میبینید، اقتصاد ما تحت فشار سنگینی قرار دارد. همه اینها در شرایطی رخ میدهد که به نظر میرسد مقامات عالیرتبه کشور آمادگی تصمیمگیریهای جدی را ندارند. به نظر میرسد آمادگی لازم برای اتخاذ تصمیمات مهم وجود ندارد، در حالی که ایرانِ امروز بهشدت نیازمند تصمیمات سخت، تعیینکننده و حیاتی است. سؤال اساسی این است که آیا اراده و عزم جدی برای ورود به چنین عرصهای از تصمیمگیری و تصمیمسازی مهم و سرنوشتساز برای ایران و ملت ایران وجود دارد یا خیر.»
روزنامه هم میهن هم در تحلیل سخنان رئیسجمهور در مجلس در دفاع از لایحه بودجه نوشت: «نکته مهم سخنان رئیسجمهور، در آخرین بند سخنانش بود که با استناد به آیات گوناگون [قرآن]، بیتوجهی به معیشت مردم و اطعام محرومان را عامل سقوط حکومتها دانست و تصریح کرد که از منظر دینی، فلسفه حکومت چیزی جز «حل مشکلات مردم» نیست. او با صراحت اعلام کرد که اگر نتواند معیشت مردم را بهبود بخشد، ماندن در قدرت برای او ارزشی ندارد و این مسئولیت، پاسخگویی سنگینی در دنیا و آخرت بهدنبال خواهد داشت.» این روزنامه افزوده: «حداقل سه دولت اخیر از سال ۱۳۹۶ تاکنون نشان دادهاند که این وضعیت فصل مشترک آنها است. در شرایط کنونی بازی در زمین بوروکراسی اداری، سر از رفاه در نمیآورد. در واقع، مشکل در سیاست است و نه اقتصاد.»
با این تفاسیر به نظر میرسد تغییر برخی مدیران مانند رئیسکل بانک مرکزی و حتی تیم اقتصادی دولت کارساز نباشد، چون سیاستهای کلان نیازمند بازنگری است.
امید است سران کشور با درک عمیقتر از شرایط، سریعتر تصمیم بگیرند تا بار سنگین روانی و اقتصادی از دوش مردم برداشته شود. مردم نجیبی که سر جنگ و دعوا ندارند، دهههاست فراز و نشیبها را تحمل کرده و فداکاری نمودهاند، اما امروز سفره اشان خالی است. فراموش نکنیم که شکم گرسنه ایمان ندارد.
شاد و سالم و موفق باشید
منابع:
۱-پایگاه خبری عصر ایران (۱۰ /۱۰، ۱۴۰۴)، asriran.com/۰۰۴jc۱،
۲- روزنامه هم میهن، ۶ دی ۱۴۰۴- آقای پزشکیان! حل مشکل معیشت مردم راهکار سیاسی دارد نه اقتصادی
