ماطَلم نکن؛ سلام ننه بواتم برسون
بیبی گوشیاش را گرفت سمتم...
- بیا ایِه بیگیر.
- چیکارش کنم بیبی؟
- بُسون زنگ بزن...
- به کی بیبی؟
- عمت!
- عمه؟ چیکار دارین با عمه بیبی؟
- وااااای که تو چقد خنگی گلابی. بسُون شماره پیتزا فروشی رِ بیگیر...
نیشم باز شد...
- عهههه؟ پیتزا؟ قراره پیتزار بخوریم امشب بیبی؟ وای قربونتون برم بیبی، چقد هوس کرده بودم...
- تیر ناحق بخوری تو به حق علی... ماخام برم سیفُش کنی.
- سیو بیبی؟
- هااا، هو که تو میگی... بگیر بسون شمارو رو بزن تو گوشیو...
- ولی آخه بیبی، شما شماره پیتزافروشی رو میخواین چیکار؟
- تا جون تو درشه... تا چِش تو کورشه، تا قلم تو خرد شه!
- وا بیبی؟
- وا و مرض... میه من بویه بری هر کاری توضیح بدم بری تو؟
- نع!
- خو نپه بیگیر کارُته بکن...
شماره پیتزافروشی را وارد کردم و گوشی را دادم دست بیبی...
- بفرما بیبی...
بیبی دوباره نگاهم کرد...
- گلابی خیلی وخته خونه بوات اینا نرفتیه...
- برم چکار بیبی؟ هر روز دارم زنگ میزنم بهشون دیگه...
- زنگ کی جوی رفتنه میگیره؟ برو یی سری اَ ننه بوات بزن خو...
- حالا میرم چن روز دیگه...
- چن روز دیه خو دوره. هی امروز برو...
- وا! میرم بیبی حالا فردا...
- نععع هی امروز...
- واااا، بیبی؟ گفتم میرم دیگه...
- نپه پسین برو...
- وا! بیبی گیر دادینا. میرم دیگه. چشم...
کمی ساکت شد و دوباره نگاهم کرد...
- اصن میه صُب روز پدر نیس؟
- بله بیبی.
- خورُت تو امشو نیخِی بیری یَی تبریکی اَ بوات بیگی؟
کمی ساکت شدم.
- عه! راس میگینا بیبی. میگم چطوره با هم بریم بیبی؟ ها؟
- نع! من نِیام.
- چرا بیبی؟ شمام تنهایین دیگه. میریم با هم برمیگردیم فردا. ها؟ چطوره؟
- نه! من نِیام...
- تنهایی شب اذیت میشینا بیبی. حالا از من گفتن...
- عیبی نداره ننه. تو برو خوش باش... پوشو، هی حالا پوشو. ماطَلم نکن. سلام ننه بواتم برسون...
کفش و کلاه کردم و در را نبسته، صدای بیبی را که شنیدم گوشهایم تیز شد...
- الو مش موسی... حالُت چطوره؟ نه والا،ای چه حرفیه؟ منزل خودُته. شو منتظرُت هسم. دور نکنیه. برت سولپیلیز درم!
