بیانات علامه جوادی آملی در مورد خشکسالی و دعای باران

/در قرآن کریم آمده است اگر شما اهل تقوا بودید دیگر لازم نیست نماز استسقا بخوانید. دیگر لازم نیست دعای باران بخوانید. من خودم باران به اندازه کافی می‌فرستم. شما مشکل خودتان را حل کنید. نه بیراهه بروید، نه راه کسی را ببندید. نه دروغ بگویید، نه اختلاس بکنید، نه ربا بگیرید، نه کم‌فروشی بکنید، نه تظاهر بکنید، نه دین‌نمایی بکنید. همین راه معمولی را بروید.

وَأَن لَوِ استَقاموا عَلَى الطَّریقَةِ لَأَسقَیناهُم ماءً غَدَقًا (معنی: و اگر [انس و جن]بر طریقه حق پایداری کنند حتماً آنان را از آب فراوانی سیراب خواهیم کرد. - الجن / ۱۶)

فرمود شما خودتان را به زحمت نده. همین راه عادی را برو، تأمین تمام آب‌های سد به عهده من. وقتی ما حَرَج شدیم و نرفتیم آن راه را، ضجه می‌زنیم و دعای استسقاء می‌خوانیم، نماز استسقاء داریم. فرمود شما اگر بی راهه نروید من تمام سد‌ها را پر می‌کنم. ما باور نکردیم.

/کار‌های ذات اقدس اله همه‌اش رحمت و برکت است. چیزی از خدا صادر نمی‌شود مگر این که رحمت و برکت باشد و اگر چند روزی باران نیامده است آن هم آزمایش الهی است، آن هم رحمت است.

هر کدام از ما در همین سرزمین - چه ایران چه غیر ایران - اگر بگوییم «یا الله»، ذات اقدس اله عنایت خاص خودش را دارد. او مسلط بر آسمان‌ها و زمین است. او ما را می‌آزماید ولی ما وظیفه‌مان عرض ادب و دعا است.

مطلب دیگر آن است که ما نماز باران نداریم نماز آب داریم. این نماز استسقاء یعنی سقی و آبیاری کردن؛ هم برای نیامدن باران مستحب است هم اگر چشمه‌ها و چاه‌ها آبشان کم شد مستحب است. غرض این است که ما باید بدانیم که مسئله نماز استمطار نیست که مطر (=باران) بیاید، نماز استسقاء است که آب مملکت فراوان بشود؛ هم باران بیاید هم چشمه‌ها و چاه‌ها جوشان بشود.... یک وقت است که قصوری داریم مشکلات فردی داریم آن هم یک طرف است که زمینه رحمت را سلب می‌کند. یک وقت است که مشکل اجتماعی داریم وتحملش برای جامعه دشوار است.

این روایت نورانی از وجود مبارک امام صادق (سلام الله علیه) است که فرمود: «إِذَا فَشَتْ أَرْبَعَةٌ ظَهَرَتْ أَرْبَعَةٌ» اگر چهار گناه رسمی شد چهار بلا و مصیبت هم نازل می‌شود «إِذَا فَشَا الزِّنَا» فلان، تا می‌رسد به اینجا «وَ إِذَا جَارَ الْحَاکِمُ فِی الْقَضَاءِ أَمْسَکَ الْقَطْرُ» [معنی:، چون قاضی حکم به ناحق دهد باران از آسمان نبارد - وسائل الشیعة، ج‏۸، ص ۱۳]اگر دستگاه قضا آلوده باشد زیرمیزی باشد رومیزی باشد اینها می‌فهمند شهادت می‌دهند تمام این زمین، وجب به وجب این خاک عالم و آگاه هستند.

حضرت فرمود وقتی که دستگاه قضا آلوده شد، این دستگاه هم در نظام جهان از ریزش باران امتناع می‌کند. «وَ إِذَا جَارَ الْحَاکِمُ فِی الْقَضَاءِ أَمْسَکَ الْقَطْرُ مِنَ السَّمَاءِ» در جا‌های دیگر هم همین‌طور است.

غرض این است که اینکه گفته اول توبه کنید توبه استغفرا الله است رجوع الی الله است، اما در حق‌الناس توبه کردن با استغفرا‌الله حل نمی‌شود. ما حقوق مردم را باید به جایگاه اصلی‌اش برگردانیم.

اگر دستگاه قضا دبشی است و اختلاسی است و رومیزی است و زیرمیزی است ما چه کنیم؟ مناجات یعنی مناجات، درد دل یعنی درد دل، حالا لازم نیست که انسان فریاد بکشد. بگوید خدایا ما این هستیم ما اعتراف داریم ما عجز آوردیم ... ما فقر آوردیم این فقر وسیله ما است.

دستم خالی است... ما کاری نداریم ما با بردگی خودمان آمدیم. یقیناً اثر دارد. این بدون تردید اثر دارد ... ما وظیفه‌مان دعا است. چرا باران کم شد آن مصلحت الهی است که با چه امتحان می‌کند.

انسان اطمینان داشته باشد این دعا مستجاب است. یقین داشته باشد که خدای سبحان کشوری را که کشور حسین بن علی و فاطمه زهراست را رها نمی‌کند، این را یقین داشته باشید، کشور برای فاطمه است کشور برای حسین بن علی است این را خدا ذلیل نمی‌کند. با این اطمینان صد درصد إن‌شاءالله این دعا‌ها را بخوانید.