حال و روز مدرسه در بازار مهر
این حرف اغلب فروشندهها و خانوادههای دانشآموزان نیریزی در واپسین روزهای شهریورماه و در آستانه سال تحصیلی است... عکس: کیمیا فاتحی
«سال به سال قربان پارسال! »
فروشندگانی که از کسادی بازار گلایه دارند و والدینی که از گرانی اجناس و دست خالی!
روحاله - ه مغازه کفشفروشی دارد، جنسها را نسبت به شهریورماه سال قبل ۸۰ درصد گرانتر و بازار را بیرونقتر از سال گذشته میداند و میگوید: «اصلاً جنس خارجی نمیآوریم. مردم حتی قدرت خرید همان جنس ایرانی را هم ندارند، چه برسد به جنس خارجی!»
رضا - ر از فروشندگانی است که در اواخر شهریور، کیف و روپوش مدارس را تأمین میکند. به خاطر فشار اقتصادی قدرت خرید مردم را پایین میداند و میگوید: «فرمهای مدارس ۱۰ درصد بیشتر افزایش قیمت نداشتهاند و کیفها هم آن طور که باید و شاید گران نشده، با این حال، اما بسیاری از مردم نمیتوانند خرید کنند و به همان وسایل سال قبل اکتفا میکنند.»
جواد - خ ۲۸ سال است لوازمالتحریری دارد و تا به حال بازار لوازمالتحریر قبل از مهرماه را اینگونه کساد ندیده. دست خالی مردم و در کنار آن برگزاری نمایشگاه عرضه کالا را دلیل اصلی کسادی بازار میداند. نمایشگاهی که به گفته او وسایل آن نامرغوبتر و قیمتها بیشتر از بازار نیریز بوده است.
میگوید: «سال قبل از حدود ششم یا هفتم شهریورماه بازار راه افتاد؛ اما الان میبینید با توجه به این که لوازمالتحریر حدود 20 درصد بیشتر افزایش قیمت نداشته و کمتر از ده روز دیگر تا شروع سال تحصیلی مانده، باز هم بازار رونقی ندارد. این در حالی است که ما به خاطر گرانی محصولات خارجی، فقط اجناس ایرانی میآوریم.»
او توصیه و اجبار مهدکودکها و پیشدبستانیها جهت خرید از یک مغازه خاص را از دیگر علل بیرونقی برخی از مغازهها میداند و میگوید: «البته این تنها شامل مغازههای لوازمالتحریر نمیشود و پارچه فرم مدارس و حتی برخی از خیاطان را هم شامل میشود.»
حسین - ع از دیگر فروشندگان لوازمالتحریر است که خرید مردم را یک پنجم سال قبل و لوازم ارزان را بیکیفیت میداند. با این حال میگوید اغلب مردم به دلیل شرایط اقتصادی، ترجیح میدهند وسایل ارزان را انتخاب و خرید کنند.
زهرا - ر دخترش امسال به کلاس پنجم میرود. قرار است از همان لباس فرم سال گذشته استفاده کند و این درحالی است که به قول خودش، دختر باانضباطش کیفش را هم نو نگه داشته و دلیلی برای خریدن کیف نیست.
از قیمت بالای لوازمالتحریر شاکی است. میگوید: «قیمتها زیاد است. از همین رو منتظریم دفترهای تعاونی به بازار عرضه شود و آنها را خرید کنیم.»
مادر امیرمحمد ۱۰ ساله امسال برای فرزندش کفش و فرم مدرسه گرفته. کیف و لوازمالتحریر سال قبلش را قابل استفاده میداند و میگوید: «معتقدم بچهها باید این را یاد بگیرند که قرار نیست هر کس هر چه داشت، آنها هم داشته باشند و باید وضعیت مالی پدر و مادرشان را بسنجند. من فکر میکنم نمره خوب و یادگیری در لوازم لوکس نیست. یادگیری در درک و فهم افراد است.»
صدیقه مادر فاطمه است؛ دختری به قول مادرش قانع و کسی که برای سال دهم در مدرسه استعدادهای درخشان پذیرفته شده است.
قیمت کیف دخترش را ۹۰۰ هزار تومان و لوازمالتحریرش را گران میداند و میگوید: «قیمتها خیلی بالاست. البته دخترم امسال کفش دارد و نیازی به خرید کفش نیست، اما با این حال، چون همسرم کارگر است، خرید همین لوازم ساده هم فشار زیادی به ما وارد میکند.»
دختر زینب - ز امسال به کلاس ششم و پسرش به کلاس اول میرود.
خرید او برای بچههایش تا الان به جز فرم مدرسه، تنها یک جامدادی بوده و این درحالی است که میگوید باید هنوز برایشان کیف، کفش و وسایل لوازمالتحریر بخرد.
میگوید: «قیمت فرمها امسال خیلی افزایش داشته و من نزدیک به دو میلیون تومان هزینه فرم مدارس پسر و دخترم شد. آنطور که پرسیدم، قیمت کیفها آنقدرها افزایش نداشته، اما قیمت کفش حسابی بالا رفته است. البته برخی بچهها از همان وسایل سال قبل و حتی قبلترشان استفاده میکنند؛ اما کسی مثل دختر من، با وجود این که کیف و کفشش نو و قابل استفاده است، کیف و کفش جدید میخواهد.»
