ابیات مشهوری که از شاهنامه نیست

درود
این نوشتار صرفاً نظر ادمین کانال دکتر شفیعی کدکنی نیست. بلکه خود نیز نوشته است:
ابیات پیش رو به گواه نسخه‌های معتبر شاهنامه، سخن پژوهشگران، و شاهنامه‌شناسان ارتباطی با شاهنامه ندارد. این ابیات بر اساس مقاله‌ها و یادداشت‌های استادان: ملک‌الشعرای بهار، مجتبی مینوی، منوچهر مرتضوی، جلال خالقی مطلق، محمود امیدسالار، سجاد آیدنلو، ابوالفضل خطیبی و دیگران تنظیم شده است.
یا در جایی دیگر آورده:
سخن مرحوم استاد دکتر مجتبی مینوی به یاد می‌آید که فرمودند: «این بیت: 
چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
از فردوسی نیست. در تمام شاهنامه چنین بیتی نیست.
همچنین:
 استاد دکتر دبیر سیاقی از یادداشت‌های علی‌اصغرخان حکمت، خادم بزرگ و بی‌همتای فرهنگ ایران نقل می‌کنند که:
 یک شخصی آمد نزد من که حدیث «اطلبوا العلم من المهد الی اللحد» را به «ز گهواره تا گور دانش بجوی» ترجمه کرده بود. من دیدم زیباست، گفتم در مدارس استفاده شود. امروز آمده جزو ابیات شاهنامه!»
و همچنین:
برای اطمینان از اصالت بیت مورد نظرمان چه کنیم؟
برای کسانی که می‌خواهند بدانند بیت مورد ظنّشان از فردوسی است یا خیر، و فرصت مطالعه منابع تخصصی را ندارند، یکی از ساده‌ترین و مطمئن‌ترین راه‌ها مراجعه به دو کتاب بیت‌یاب شاهنامه است.
نخست: بیت‌یاب شاهنامه فردوسی بر اساس تصحیح هشت جلدی دکتر جلال خالقی مطلق به کوشش علی ایمانی و خدیجه خسروی، مرکز دایره‌المعارف بزرگ اسلامی.
دوم: بیت‌نمای شاهنامه فردوسی تدوین سید علی‌محمد رضایی جواهری، انتشارات اطلاعات. این کتاب بر اساس سه چاپ ژول مول، مسک، و خالقی‌مطلق است و امکان رصد هر بیت را همزمان بر اساس سه چاپ معتبر دارد.
در پایان این که آورده‌اید: «برخی اشعار و ضرب المثلها نظیر آنهایی که در متن بالا آمده، حتی اگر هم سروده فردوسی نبوده باشد, در تار و پود مردم ایران ریشه دارد. هیچ کس به هر عنوان و استدلالی نمی تواند آن را از دل و ریشه مردم پاک کند.»
نادرست است. اگر به نوشته خودتان «بی نقص و عیب پنداری و بت سازی از افراد در تاریخ این مرز و بوم صدمات زیادی به ایران زده» توجه کنیم، باید فرهنگ و اندیشه و تار و پود فکری خود را بی‌تعارف از ناراستی‌ها و کژی‌ها بزداییم.