اَی نَخندی نَزَنی قَهقَهه تو باختی زندگی

اَهلِ شیراز که مِثال بُلبُلَن جونِ دِلُم
سعدی و حافظ  و شوریده گُلَن جونِ دِلُم

درد و غصـّه وِلِلِش همیشه شاد و شَنگُولَن
بَرِی گُذر ز غم عین پُلَن جونِ دلُم

همه اَهلِ اَدب  و شِعر وُ کِتا بُ   و قَلَمَن
 وَلی چوْ افتاده  کِه خیلی شُلَن  جونِ دِلُم

بیو شیراز تا بیبینی هَمَشون ِزبرو زِرَنگ
 چو سَماوَر هَمِگی به قُل قُلَن جونِ دِلُم

تَعطیلا صَرا میرن به عشقِ یی کو تُرُشی
توی برگَشت همه پُرخاک وخُلَن جونِ دِلُم

اوُ کَسایی که شیراز و با گُلُ بُلبُل نَبینَن
یاخُلَن  یا کُلُمی یا اُمُلَن جونِ دِلُم

جَوونا تا جمعه شُد چَپَری می رَن به بوکوهی
پیشِ بابا کوی یَم همهَ جُلَن جونِ دِلُم

مَش نسا را می‌شناسی؟  شوفِر یی تِریلی بود
 حالُو زَنها بیشتَریش پُشت رُلَن جونِ دِلُم

شَصتا بیشتَر ما امامزاده توی شیراز داریم
شاچراغ و آسونه دو سُنبُلَن جونِ دِلُم

اَی نَخندی نَزَنی قَهقَهه تو باختی زندگی
آدموی خَنده صِفَت چو سُنبُلَن جونِ دِلُم

بی بِریم باغ اِرم گُلهای  اوُنجو سیل کُنی
 رُزُ  و  مَریم، میخَکُ و قَرَنفُلن جونِ دِلُم

اَی بیوی تو عیشِشون اَتُم اوتُوم خوب می‌بینی
 بیشتَریش با پاپیون یا فُکُلَن جونِ دِلُم

می‌دوُنَم شعر «مُبّرا» نَداره اُسُو قُسی
شِعر مَن عین خودِ مَن موُچولَن جونِ دِلُم