پُر مکر و فریب، باجناقم
شعردونی
حسین قهرمانی
پُر مکر و فریب ، باجناقم
کی بوده نجیب باجناقم ؟
هر روز وبال گردن من
چون جور حبیب باجناقم
آتش بزنم تو را چو قلیان
با طعم دوسیب باجناقم
هنگام سفر نکرده‌ای دست
در گوشه جیب باجناقم
زیرِ دو خمِ مرا بگیرد
در پیش رقیب باجناقم
در وقت کمک به قوم و خویشان
بودی تو غریب با جناقم
از دست تو سر زدم به صحرا
کو صبر و شکیب با جناقم؟
نظر شما
