بی ‌اعتمادی مثلث سینما!

سینما این روزها خالی‌‌تر از همیشه است؛ کرونا در آستانه یک سالگی‌اش در ایران است و هنوز سینماها به حالت عادی بازنگشته‌اند و همین عامل سبب شده تا دلتنگ سینما شویم.

هر از گاهی با تغییر رنگ در شهرهای مختلف، سینماها برای چند روزی بازگشایی می‌‌شوند اما باز هم با اوج گرفتن کرونا درهای پرده نقره‌‌ای بسته می‌شود!
نی‌ریز که فاقد سینماست و با کرونا یا بی‌کرونا طعم دیدن فیلم از روی پرده نقره‌ای را نمی‌چشد.

سینماهای شیراز هم حدود یک سال است که بسته هستند اما حالا با مصوبه ستاد ملی مبارزه با کرونا مجوز بازگشایی گرفته‌‌اند ولی سینماداران بخش خصوصی دست و دلشان به کار نمی‌رود و نگاهشان به باز شدن سینماها چندان مثبت نیست.

سینماداران می‌گویند وقتی مردم اعتمادی به بی‌خطر بودن سینماها ندارند چگونه می‌‌‌توان از آنها دعوت کرد و فیلمها را به روی پرده نقره‌ای انداخت؟

عدم نمایش فیلم‌های تأثیرگذار و پر مخاطب هم به این مسئله باید اضافه کرد.

بسیاری از کارگردانان سینما تصمیم گرفته‌‌اند تا آثار خود را بعد از ماجرای کرونا به روی پرده نقره‌‌ای ببرند. آثاری همچون «اتابای» نیکی کریمی و «شنای پروانه» محمد کارت که در چند جشنواره خارجی به نمایش درآمده‌اند اما هنوز رنگ سینما را در ایران ندیده‌‌اند.

به نظر می‌رسد سه ضلع فیلمساز، مخاطبان و سینماداران علاقه‌‌ای به اکران عمومی ندارند و این سه قطب تشکیل دهنده‌ هنر هفتم تا زمانی که نتوانند اعتماد به یکدیگر را پر رنگ کنند درِ سینماها بسته خواهد ماند.

در همین رابطه مدیر مجموعه سینمایی شهر آفتاب شیراز معتقد است که سینما به محتوا نیاز دارد و تا زمانی که فیلم قابل توجهی روی پرده نیاید، مجوز بازگشایی سینماها کاری را از پیش نخواهد برد.

سال گذشته و در همین روزها بود که هیجان برای نمایش فیلمهای جشنواره فجر به اوج خود رسیده بود و همه منتظر بودند تا ۱۲ بهمن فرا برسد و به سوی سینماها روانه شوند. 

آن زمان هیچکس تصورش را نمی‌کرد که یک سال بعد از آخرین جشنواره، از سینما فراری شوند و ترجیح ‌دهند در خانه بمانند و فیلم‌های مورد نظر خود را از طریق پرده نقره‌‌ای به نظاره بنشینند. 

و چه روزهای غریبی است...