یکی بیاید مشکل لاینحل و عجیب و غریب ما را حل کند!!
در زمانهای قدیم که اینقدر گرفتاری و دنبال پوشک دویدن و شیر خشک و اینها نبود و مردم از خیلی مسائلی که ما الان درگیر آن هستیم فارغ‌البال بودند مثل بالا و پایین رفتن دلار و دریای خزر و خلیج فارس یا همین آخری اف‌اف‌آی‌آی‌ای‌تی‌تی‌اف و ... تحریم که همه چیز ما را تحت‌الشعاع قرار داده، آقایان چند زنه بودند و خانمها اگر طلاق هم می‌گرفتند یک نفر دیگر بود که بتوانند با آن بروند زیر یک سقف و اولاد بیاورند.
این یک رسم پسندیده بود که باعث پیشرفت و آبادانی مملکت می‌شد. تا این که قانون «فرزند کمتر زندگی بهتر» تصویب شد و همه موظف به اجرای آن بودند.
الان اما این قانون بصورت اتوماتیک‌وار و بدون هیچ زور و ضربی اجرا می‌شود چون آنقدر فشار زندگی زیاد است که یا کسی متأهل نمی‌شود و یا اگر هم بشود تک فرزند می‌آورند که دلشان خوش باشد که بچه دارند.
حال برسیم به داستان خودمان که پدر مرحوم ما و مادر خدا بیامرزمان هر کدام دو زنه و دو شوهره بودند. یعنی پدرم دو زن گرفته بود و مادرم دو تا شوهر کرده بود.
پدر و مادرم وقتی که ازدواج کردند هر دو از همسران اولشان یک دختر داشتند. حاصل ازدواج آخری آنها من بودم به اضافه یک خواهر و برادر از خودم کوچکتر.
البته هنوز که هنوز است با خواهران بزرگترم که یکیشان از پدرم و یکیشان از مادرم است در رابطه هستیم و من تا بخواهید خیلی دایی هستم به حدی که بیا و ببین.
ولی مسئله من در زندگی همواره این بوده که من هیچ وقت نفهمیده‌ام اولاد چندم هستم. از طرف پدرم من بچه دوم او بودم و از طرف مادرم هم بچه دوم بودم. ولی از طرفی من بچه اول مشترک پدر و مادرم هستم. با وجود خواهران ناتنی‌ام من بچه سوم خانواده هستم و این همیشه برایمان دردسر است که بگوییم بچه چندم هستیم و هر کسی از ما سؤال می‌کرد مجبور بودیم که همه مطالبی را که در این رابطه برای شما نوشتم توضیح بدهم و هیچکس هم نمی‌توانست مشکل پیچیده ما را حل کند و به ما بفهماند که اگر رفتیم جایی و کسی گفت بچه چندم هستی، رک و سریع بگوییم که چندم هستیم.
علاوه بر این من که در خیابان راه می‌روم، هر کسی که بگوید: «دائی» من مجبورم سرم را برگردانم و ببینم که این چه کسی است که به ما می‌گوید: «دائی»!! آیا دختر خواهرانم هستند یا پسر خواهرانم؟ دامادهای ایشان هستند یا عروسهای آنها؟ و یا شاید نوه‌های آنها هستند که دائی‌گویان به دنبال من می‌گردند تا ما را گیر بیاورند و به ما بگویند چقدر شما «دائی» هستید!
حال که ما به این سن رسیده‌ایم، هنوز همین مشکل را داریم که چندمیم!!
از کسانی که آی‌کیوی بالایی دارند تقاضامندم این دغدغه خاطر را از بین ببرند و خانواده‌ای را از نگرانی نجات دهند.
