گفتگوی زن و شوی نیریزی درباره گرفتن زن برای فرزند
باوِی(*) نمکی(* ) خُودُت میدونی بَچَم اَلان پاش تو سییه(*)
پاشو تا بَرَش فکری کنیم چرا ماطلی(*) یالّه دیه(*)
سِنُّش دَرِه زیاد میشه هفت هشت ساله که علّافه
بیا سر و سامونُش بیدیم بَرَش بِذَریم سنگی رو بافه(*)
اگه ما بِخِیم صَ (*) بُکنیم که بَچمون خونهدار بشه
چند سال ِ دیه او پیر میشه و اَ زِنِّگی(*) بیزار میشه
تا ای که باخات(*) خونه بسازه بَچم میشه هفتاد سالُش
اَوَختم(*) دیه بایِه بِخَره عَصِی(*) بِری زیر بَغَلُش
ای بچه طاقت نَدَره باوی نمکی تا هِی صَوا(*)
یَی دست و پا بَرَش کنیم اَ مَله(*) یا کوچِی بالا
میگه شریکام زن اِسَدَن(*) برِی من صبرتون چیه
مُدوم(*) او نِقنِق میکنه و ٢٤ ساعت لو و لوچش شییِه(*)
اَ فکر و غصه بَچو دیشو تا صُ شده غرق تُو(*)
اَ زور عطش هذیون گفته و خورده هفت هشت تا تُنگِ اُو(*)
دیشو زبون بَسه(*) بَچَم یَی کو(*) دیده خو اَلِه وَلِه(*)
تیپا(*) زده اَ بَشنِ اتاق(*) تُنگ اُوی رِ (*) کرده یَله (*)
میگه اگه بَرَم زن نَسونین اِمرو تا صُ میگیرم جنون
خِرت و پِرتاتونه(*) وَر میدارم یکییکی من میریزم رو بون(*)
پُختم بَرَش دم پُخ کَلَم میگَوُش(*) بیشین نونُتِه بُخور
پک و پوزُشه کشیده تو هم و کرده بَرَم نُکور نُکور(*)
او روزی دختر میزحاجی رِ با یَی نظر تو کوچه دیده
بیا تا حقیقتُ بَرَت بِگَم حِساوی(*) بَرَش پاش سُریده(*)
دُویده اُوَده(*) ازُم میگه دختر میز حاجی رِ ماخوام
اگه که بَرَم نَسُّنینوش(*) جُم نیخورم از سَرِ جام
میگَوُش نَنه دختر حاجی البته خیلی خوشکِله
چیچیت بِگَم بَرَم بِشم(*) تنگُشه شِکسَّن مُشکله(*)
اگه خواسّهگارونش(*) بیریم و سنگ بزرگی غُل بده
کی میتونه سنگ گُنده رِ جلو پاهای ما هُل بده
میگَوُش مگه تو ای(*) ولایت بَرَم بِشم زن قطیه(*)
یَی جِی دیی(*) پیدا میکنیم اِمرو تا صُ بونَت(*) چیه
عروسی بایِه پیدا کنیم که فکر پُخت و پز باشه
نه که بیا راحت بیشینه و زَوونُوش(*) بَراون(*) یَی گَز(*) باشه
بایه بوتونه نون بپَزه با تیر نونی و تخته و تُوه(*)
شُو و روز بیشینه قالی بافه و پشم بیریسه و نخ بُوتُوه(*)
باوِی نمکی تو صَ(*) بُکُن اَ مَله یا کوچِی بالا
زنی رِ بَرش پیدا میکنم امرو تا صُ مِثه قرص ماه
چند روز دیه هم با میز رجب و مشفرج و نَنِی رمضون
سر شوم(*) بامید خدا میریم بِری بله برون
روز عروسی هم دَم در کوچه یَی بَرِی(*) میزنیم زمین
پنج مَن برنج و یَیمَن(*) نخود و نیم من روغنِ همین و همین
قوم و خویشا رِ همگی میگَم اَ بچه و اَ مرد و زن
تا ای که تو جشن نمکی همه بیان و پلو بخورن
مییَریم خونه، زن نمکی رِ با کِل و شَوا(*) و ساز و نقاره
که دیه نَگن نَنی نمکی بی سر و صدا عروس مییَره
نمکی: اسم شخص (کنایه از بچه خوشگل و بانمک)
پاش تو سییه(*): سنش به ٣٠ سال رسیده
چرا ماطلی؟: چرا معطلی؟
یالّه دیه: دیگر یااللهرا بگو (کنایه از: کاری بکن)
سنگی رو بافه: کنایه از نامزدی کردن دختری برای پسر به دست والدین
صَ: صبر
زِنِّگی: زندگی
باخات: بخواهد
اُوختم: آنوقت هم
عَصی: عصایی
هی صوا: همین فردا صبح
مَله: محله (نام محلهای در نیریز)
اِسَدن: گرفتن
مُدوم: مداوم
لو و لوچش شییِه: لبهایش آویزان است (کنایه از غمگین بودن)
تُو: تب
تُنگ اُو: پارچ آب
زبون بَسه: زبان بسته
ییکو: پشتسر هم، مداوم
خو اَله وَله: کابوس
تیپا: لگد
اَبَشنِ اتاق: کنار دیوار
تُنگ اُوی رِ: تنگ آبی را
یله: وارونه
خِرت و پِرتاتونه: وسایلتان را
بون: پشتبام
میگَوُش: میگویمش
نُکور نُکور: نق نق
حِساوی: حسابی
پاش سُریده: پایش لغزیده
دُویده اُوَده: دویده و آمده
نَسُّنینوش: نگیریدش
بَرَم بِشم: به قربان فرزندم بروم
تَنگوشه شکستن مُشکله: از پس آن مشکل برآمدن سخت است
خواسّهگارونش: خواستگاریش
تو ای: توی این
قطیه: قحطی است
یَی جِی دیی: یک جای دیگری
بونَت: بهانهات
زَوونُوش: زبانش
بَراون: برایمان
یَیگَز: یک گز (حدود یک متر)
تُوه: تابه
بُوتُوه: بریسد
صَ: صبر
سر شوم: سر شب
بَرِی: برهای
یَیمَن: یک من، معادل ٣ کیلوگرم
شَوا: شاباش
