فولاد همچنان در سیطره غیربومی‌ها

شنیده‌ها حاکی از تغییر مدیریت این پروژه ملی می‌باشد.  آیا باز قرار است شخصی غیر بومی مدیریت این طرح را به عهده گیرد؟ سؤال دیگر این است که آیا مدیریت این پروژه در اولویت‌های شهرستان نی‌ریز و استان فارس می‌باشد؟ که اگر باشد باید در زمینه معرفی و حمایت از یک نیروی بومی در این جایگاه تلاش شود؛ مگر تفاوت ما با استانهای دیگر مخصوصاً استانهای همجوار چیست که اجازه نمی‌دهند در پروژه‌های خود مخصوصاً پروژه‌های مهم صنعتی حتی یک مدیر غیربومی کار کند؟
به طور مثال در همسایگی ما و در مجموعه گل‌گهر مدیر غیر بومی که جای خود دارد حتی اجازه کار به کارگران غیربومی هم نمی‌دهند و نیروهای کار شهرستان نی‌ریز و بخش قطرویه باید با رابطه و پارتی در این مجموعه مشغول به کار شوند؛ چرا؟ چون غیر بومی‌اند!
البته نمی‌شود منکر توان مدیریتی مدیران انتخابی توسط شرکت ملی فولاد و شرکت سرمایه‌گذاری غدیر شد اما یکی باید به این سؤالات پاسخ دهد که سهم بخش قطرویه و شهرستان نی‌ریز یا حتی فراتر از آن سهم استان فارس از مدیریت این طرح چیست؟ آیا استان فارس مدیر توانمند ندارد؟    
آیا استان فارس این اعتماد به نفس را در خود می‌بیند که یک مدیر توانمند را برای این پروژه ملی معرفی نموده و از وی حمایت کند یا همچنان چون کودکی نابالغ چشم به بزرگترها دارد تا برایش تصمیم بگیرند؟
و از طرفی چون شرکت غدیر عملاً یک شرکت خصوصی بوده و عواید این طرح به آن شرکت می‌رسد آیا منطقه و شهرستان به جز تأمین آب، برق، گاز و سایر منابع مورد نیاز و از طرفی آلودگی‌های ناشی از آن فایده کلانی را شاهد خواهد بود؟ با یک بررسی ساده می‌توان فهمید که اکثر نیروهای شاغل در بخش کارفرما در طرح فولاد غیربومی بوده و از نیروهای بومی بیشتر در بخش خدمات استفاده شده است واضح و مبرهن است که بودن یک نیروی بومی در رأس این پروژه علاوه بر مزیت‌های خاص خود جلو هدر رفت منابع مالی مختلف و هزینه شدن آنها در سایر شهرستانها را توسط پیمانکاران گرفت؛ مثلاً همانطوری که قانون تعریف نموده ٨ تا ٩ درصد هزینه‌های یک طرح در قالب مالیات بر ارزش افزوده به دولت تعلق می‌گیرد که از این میزان ٣ درصد آن به شهرداریهای منطقه می‌رسدو با توجه به هزینه حدود ٤٠٠ تا٥٠٠ میلیارد تومانی در این پروژه، ٣ درصد آن بالغ بر ١٢میلیارد تومان خواهد بود که متأسفانه تاکنون شهرداریهای ما از این مبالغ هنگفت بی‌بهره بوده‌اند و در آینده با راه‌اندازی و شروع به ساخت فاز فولادسازی این مجموعه توسط فاینانس چین در صورت وجود یک نیروی توانمند و دلسوز بومی می‌توان جلو برون رفت این سرمایه عظیم را گرفت؛ البته بعضی افراد بحث تخصص نیروها را مطرح می‌کنند اما لازم است در پاسخ به آنها گفت: سیمان خاکستری که کاملاً خصوصی بوده با نیروهای بومی و دلسوز که در ابتدا هیچ تخصصی در این زمینه نداشتند اما دلسوز شهرستان بودند بسیار موفق‌تر از فولاد عمل کردند و این نتیجه وجود نیروهای بومی و دلسوز می‌باشد ؛البته ما در این زمینه علاقه‌مندیم بزر گان و صاحب‌نظران شهرستان در این زمینه اظهارنظر نمایند.