من و بی‌بی در پاساژ آفتو شیراز!
پارچه را که گذاشتم جلوی بی‌بی گفت:
- ای چی‌چیه به امید خدا؟
- پارچه‌اس بی‌بی. مگه نگفتین براتون پارچه بگیرم برا لباس؟
- من گفتم پارچه ایطوری بوسونی؟ میه من چن سالُمه؟ اَصن تقصیر تو نیس. تقصیر ای نی‌ریز خراب‌شده هه که هیچی توش گیر نِیّاد!
- چِشه بی‌بی جون مگه؟ به نظر من که خیلی‌ام قشنگه.
- کسی نظر تو رِ نخواس گلابی... اصن تقصیر مائه که میریم اَ نی‌ریز چی می‌سونیم. هی چن روز پیش سوری رفته بود شیراز، یَی لباسی اِسَده بود، چقد قشنگ و جووون...
- حالا میگی چکار کنم بی‌بی؟
- هیچی... برو پارچو رِ پس بده صب بیریم شیراز...
- شیراز؟ شیراز چکار ؟
- میخوام برم پارچه بوسونم... میه من چیم اَ سوری کمتره؟ تازه به قول سوری اونجا خیلی‌ام کَلاس دره!
- ولی آخه...
- ولی و گوله‌ی برنو... یَی چی میگم بوگو چشم. حرفم نباشه!
******
بلیط‌ها را که گذاشتم جلوی بی‌بی، به مِن‌مِن افتاد...
- گفتی چقد شد ننه؟
- ٢٢ تومن بی‌بی...
- ووووی آخرت، میه چه خبره؟
******
از ماشین که پیدا شدیم، عرق بی‌بی درآمده بود...
- حالا کجا بریم بی‌بی؟
- پاساج ستاره!
- پاساژ ستاره برا چی بی‌بی؟ همینجا چار متر پارچه بخرین تا بریم دیگه... تا اونجا حداقل پنج شیش کورس راه هس...
- چی‌چی رِ اینجا بوسونم؟ چار ساعت ننشسم تو ماشین که بیام اَ اینجو چی بوسونم! همه باکَلاسا میرن اَ اونجا چی میسونن!
- هر طور راحتین بی‌بی!
******
روی یکی از صندلی‌های پاساژ نشستم...
- بی‌بی‌جان، چرا چیزی نمیخرین پس؟ من که مُردم از بس راه رفتیم که!
- من دُمال یَی چی خاصی می‌گردم! اینا خو همش تو نی‌ریز خودمونم گیر میاد.
نگاهی به من کرد...
- میگم گلاب، بیریم آفتو...
- آفتو چیه بی‌بی؟
- منظوروم همو پاساج آفتابه خو.
- بی‌بی والا اونجام جنسا همین طوری‌ان.
- مییِی یا من برم؟
- بریم بی‌بی... بریم...
******
همانطور که از پله‌های برقی پاساژ می‌آمدیم پایین، بی‌بی پارچه‌اش را دست به دست کرد و رو به من گفت:
- قشنگه نه؟
- بله بی‌بی. خیلی خوبه، فقط یه کم گرون نگرفتین؟ مدل همین پارچه‌ها رو من تو نی‌ریزم دیدم ولی به نظرم قیمتش مناسب‌تر بودا...
- ناله‌زده تو دوباره حرف زدی؟ ای خو او جنسو نی. ندیدی یارو چقد تعریفشه کرد؟
- چی بگم والا بی‌بی؟ حالا چی بخوریم؟
- تیری تو کُمُت! چی‌چی رو چی بخوریم؟ میفمی صب تا حالا چن خرجمون شده؟ حالا رسیدیم خونه یَی چی کوفت کن!
- بی‌بی تا خونه ٥-٤ ساعت مونده‌ها! می‌میریم از گشنگی!
- نترس! بادمجون بم آفت ندره، هیچ مرگیت نیزنه!
- خیل‌خب... پس پول بدین برم بلیط بخرم...
- بلیط؟ میه دوباره بویه پول بلیط بیدیم؟
- بله بی‌بی. پس چی؟
- بویه دوتام بوسونیم؟
- بله بی‌بی دیگه.
- نیشه یکی بوسونیم تو بیشینی تو بغل من؟!!
- بی‌بی حالت خوبه؟
- پَ تو پول بلیط خودوتِ بده، منم پول بلیط خودومِ میدم!
- ای بابا... باشه بی‌بی. باشه...
نگاهی به کیفش انداخت.
- ننه، من الان پول خُرد ندرم. تو حساب کن، تلافیشِ برت درمییَرم!
******
بی‌بی نگاهی به لباسش انداخت و زد توی صورتش...
- ووووی روم سیا، ای بری چه اقد اُو رفته؟
- چی بگم بی‌بی؟ مگه همون پارچه‌ای نیس که از شیراز خریدین؟
- ها. پ چی؟ رو اُو سیا بیشینه به حق علی... ای خو گفت اُو نیره! حالا من برم یقه کی رِ بیگیرم؟
- به بی‌بی نگاهی انداختم.
- حتماً دوباره مث همیشه تقصیر منه بی‌بی؟
بی‌بی چپ‌چپ نگاهم کرد...
گلابتون
خیلی بامزه بود 
