طالع بین یا روانشناس؟!
در جامعه ایران علیرغم بالا رفتن تنشهای روانی و پایین آمدن آستانه تحمل، مراجعه به روانشناس و روانپزشک تابویی است که هنوز در میان خانوادهها حل نشده است.
«مگر من دیوانهام» مشهورترین جملهای است که از فرد دچار افسردگی و اختلالات رفتاری میشنویم.
دوستی که مدتی است به عنوان روانشناس مشغول به کار میباشد چندی پیش گفت: در ایران اینقدر که به طالعبین و فالگیر و دعانویس مراجعه میکنند به سراغ روانشناس و روانپزشک نمیآیند و اصولاً این اقدام را قبول ندارند.
این مسئله از آنجایی که نیریزان فارس با یک فالگیر مصاحبه کرد و پس از آن تماسهای مکرری به دفتر نشریه داشتیم تا با او به دلایل مختلف دیدار داشته باشند کاملاً قابل پیشبینی بود.
طالع بینی، شخصیتشناسی بر اساس ماه تولد، رقم خوردن زندگی بر اساس اشعار حافظ و صدها فن و روش وجود دارد که ایرانیها دوست دارند بدانند آیندهاشان بر اساس این گفتهها چگونه رقم میخورد؟! با شروع یک برنامه تلویزیونی طالعبینی میخکوب مینشینیم تا ماه تولدمان شروع شود و منتظریم ببینیم که چه ویژگیهایی داریم و یا اینکه آیا عقرب با سرطان میتواند زیر یک سقف زندگی کند؟! حتی برای بیماریهایمان هم یک دعا میگیریم و بیخیال دوا و دکتر میشویم.
فردی با تعدادی نخود، فردی دیگر با ته ماندههای قهوه و فردی با مهره و اسطرلاب شما را مجاب میکند که اگر تخم کبوتر نابالغ! بخورید آنگاه گره از مشکلات شما باز میشود اما اگر روانپزشکی بگوید که فلان قرص را مصرف کن تا تنش روانیات کم شود به شدت در برابر آن مقاومت میکنیم.
دکتر علیرضا اکرمینژاد روانپزشک و مشاور خانواده در گفتگو با عصر ایران معتقد است: در زمان گذشته یکی از تبعات بیماری روانی یا حتی عصبی طرد از جامعه بود؛ امری که انسان همواره از آن گریزان است.
یکی دیگر از دلایل مراجعه نکردن مردم به روانشناس باورهای عجیبی است که وجود دارد. باورهایی نظیر اینکه روانشناس یا روانپزشک با نگاه کردن به فرد میتواند تمام رازها و مشکلات او را بخواند و...
وی میافزاید: از دیگر دلایل مراجعه نکردن به متخصصان بهداشت روان، فقر فرهنگی و اقتصادی است، به طوری که جامعه ما هنوز به یک تفکر علمی در این باره نرسیده است.
با این گفتهها شاید حالا حالاها نیاز به فرهنگسازی باشد اما اگر بدانیم که مؤسسه مطالعاتی «گالوپ» ایران را در سال ۲۰۱۷ عصبانیترین کشور جهان معرفی کرده است خوب در مییابیم که شاید کوچکترین تنش عصبی فاجعهای را به بار آورد که دیگر قابل جبران نیست.
طبق دادهآمایی (پردازش داده) این مؤسسه، از میان ۱۴۲ کشور مطالعه شده جهان در سال ۲۰۱۷ به ترتیب ایران، عراق و سودان جنوبی عصبانیترین مردم جهان هستند.
پس اگر میبینیم که شاید دچار تنشهای عصبی هستیم بهترین راه قبل از وقوع یک فاجعه مراجعه به اهل فن میباشد نه دعانویس و فالبین و کفبین...