تا روز قيامت مستِ مست باش
- انسانى که پنجاه سال بت‌هاى علم و قدرت و نفس و... خود را بزرگ کرده، اکنون که مى‌خواهند آنها را بشکنند، ناراحت و ناراضى مى‌شود و فریادش بلند مى‌شود... باید این اعتماد به نفس را بشکنیم. این اعتماد به غیر را بشکنیم. از آنچه در دستان مردم است، مأیوس شویم تا اُنس به غیر حق منتفى شود؛ و این سنگین است!...
پنجاه سال منتظر کمک این و آن بودیم و روى کمکشان حساب کرده بودیم. بعد هم که خداوند با بلا ادبمان مى‌کند، با او دعوا داریم که چرا با ما این کار را مى‌کنى! به جاى اینکه درس بگیریم، اعتراضمان را زیاد کرده‌ایم؛ چون از بچّگى بت‌هایمان را بزرگ کرده‌ایم و حالا وقتى مى‌خواهیم اُنس‌زدایى کنیم، برایمان خیلى سخت است.
- [در تربیت فرزند]قهر و تندى مکرر، جسارت مى‌آورد و حرمت‌ها را مى‌درد. پس از جذب و دلبستگى، قهر مى‌تواند اهرم مفیدى باشد بخصوص آنجا که توضیح و تبیینى هم در کار آمده باشد و در هنگام مناسبى انجام شده باشد.
- راهی که حسین با سر رفته، تو چگونه مى‌خواهى با غرور و بى‌اعتنایى و با خور و خواب و ولنگارى به انجام برسانى؟
- فرزندان را در مشکلات خود داخل نکنید و آنها را آتش جهنم خود نسازید. استفاده از هر راهى جوانمردى نیست!
- فرزندان خود را راه رفتن بیاموز، به دوش نکش. میان آنها و مشکلاتشان حائل نشو. بگذار مشکل را تجربه کنند و راه حل را بیاموزند.
از دور به آنها راه بهتر را غیرمستقیم بیاموز، تا اعتماد به نفس و تجربه‌اندوزىِ آنها لطمه نبیند.
- آن‌گونه باش که اگر تو را ندیدند، هوایت بى‌قرارشان کند و اگر حضورت را به‌دست آوردند، غنیمت بشمارند و اگر غایب شدى، به سراغت بیایند و اگر مُردى و رفتى، جاى خالى تو را احساس کنند. همسر و همراه و همدل و هماهنگ باش.
- ما در رابطه با خدا، بیشتر بر روى رابطۀ قدرت تأمّل و تأکید کرده‌ایم، نه بر رابطۀ رحمت و محبّت و انس، نه بر رابطۀ عنایت حق. به خدا قسم! اگر کسى که یک لحظه آن عنایت مستمر و آن انتظار مهربان حق را بچشد، تا آخر زندگى‌اش، تا روز قیامت، مست است! مستِ مست!
