طبیعت را پاس داریم
شکر خدای بزرگ که امسال ما را از نعمت بی‌کران باران برخوردار کرد و شاهد طبیعت سرسبز و جاری شدن چشمه‌ها، قنات‌ها، روئیدن انواع گل‌های طبیعی و تقویت خوب مراتع در دشت و بیابان هستیم.
بجاست که این نعمت را در عمل پاس داریم و قدر آن را بدانیم. به اقتضای نظم طبیعت، برخی گیاهان روئیده در طبیعت کم‌کم خشک می‌شوند و خطر آتش‌سوزی بالا می‌رود؛ لذا فرد فرد ما خود را مسئول بدانیم که هنگام استفاده از طبیعت مواظب روشن کردن آتش باشیم و موارد زیر را رعایت کنیم:
-آتش کنترل شده باشد و حتماً پس از استفاده آن را کاملاً خاموش کنیم. کمترین غفلت موجب از دست رفتن بخش زیادی از مراتع و جنگل‌ها می‌شود.
شوربختانه باید بنویسم در موارد متعددی شاهد آتش‌های رها شده در طبیعت بوده‌ام به ویژه در منطقه بکر سنگ سه پاره.
- افزون بر آن جمع کردن و برگرداندن زباله‌هایی که در طبیعت می‌ریزیم، به ویژه در اطراف چشمه‌هایی مانند بیدبخون، تارم، پلنگان، نیگی، نجم‌الدینی، یاقوتی، اربو، کلانتری و ...
- برای افروختن آتش از درختان‌تر و نیمه خشک استفاده نکنیم. به وفور در منطقه سنگ سه‌پاره به چشم می‌خورد که شاخه‌های‌تر بادام کوهی (الوک، بارشیک) قسمتی سوزانده شده و قسمتی رها شده.
- گیاهان دارویی و غذایی را از ریشه بیرون نیاوریم. اجازه دهیم چرخه باروری طبیعت ادامه یابد تا سال‌های بعد هم شاهد سبز شدن این گیاهان باشیم از جمله گاوزبان، کاکوتی (کاکل‌کوتی)، انغوزه، جاشیر، بن‌سرخ و...
- چوپانان زحمتکشی که از مراتع مرتفع برای چرای گوسفندان استفاده می‌کنند کوه و مرتع را از آنِ خود بدانند. کمترین کوتاهی موجب آتش‌سوزی و از بین رفتن چراگاه‌هایی می‌شود که سوختن آنها، این منبع خدادادی غذای دام را از بین می‌برد. متأسفانه سال قبل قسمت زیادی از مراتع بکر که گونه‌های بسیار مقاومی داشتند مانند مسیر دارک به برکه احمد شاه، ارتفاعات برفدان، و ارتفاعات مرز نی‌ریز و ایج، دچار آتش‌سوزی در سطحی گسترده گردید و به زمین سوخته تبدیل شد.
به امید تداوم بارش‌های رحمت الهی و همت همگان در حفظ و حراست طبیعت.
شاد و سالم و موفق باشید
