کادوی عاروسی ۱۰۰ تومن بسه
به بی‌بی نگاه کردم...
- به‌به، به‌به... ماشالا چه خوش تیپ شدی بی‌بی. بریم؟
-ها ننه، دیه کم‌کم بیریم تا تو سالن او جلو مِلوا کنار عاروس دوماد یَی جِی گیرومون بیاد بیشینیم، یی چی بینیم. دورتر بیریم بویه بیشینیم او تَه تولا!
- باشه بی‌بی جان، فقط من پاکتی رو که گفتین بیارم، پولی که برا شاباش گفتین بذاریم داخلش.
- هااا، خوب شد گفتیا ننه، داشت یادُم می‌رف. برو بیارُش، برو...
پاکت را گرفتم سمت بی‌بی.
- بفرما بی‌بی...
چن تا ده هزار تومانی گرفت طرفم.
- بیا ننه، بشمار بین چنه.
ده هزار تومانی‌ها را گرفتم توی دستم.
- ده تا ده هزار تومنیه بی‌بی. میشه صد تومن.
- خو نپه دُرُسه، بیگیر بذار تو پاکت، اسمومونم روش بینیویس. دُرُشت یَی جِی بینیویس که مشخص بِشته!
نگاهم را از پاکت گرفتم و رو کردم به سمت بی‌بی.
- ینی ۱۰۰ تومن ببریم بی‌بی؟
- ها، نپه دیه چن؟
- ولی بی‌بی ۱۰۰ هزار تومن برا شیرینی و میوه و شام دو نفر کم نیس؟
- نه نیس! بَسُشه...
- ولی بی‌بی به خدا کمه‌ها. زشته، چی میگن آخه؟
- هر چی ماخان بگن تا چِش‌شون کور شه... ۱۷ سال پیش که عروسی عامو نصرتت بود خیال می‌کنی هی طلعتو بری بَچِی من چن اُورد؟ ۵۰ تومن! حالا توقع چن دره اَ من؟
- آخه بی‌بی جان شما ۵۰ تومن ۱۷ سال پیش رو با الان مقایسه می‌کنی؟
- ها، نپه با کی مقایسه کنم؟ هی که گفتم، ۱۰۰ تومن بسه، توام زودتر آماده بوشو تا بیریم.
*****
بی‌بی خودش را در آینه ورانداز کرد تا این بار به عروسی دیگری برویم.
- چیطوره؟ خوب شدم؟
- عالی بی‌بی. عالی... فقط زود نیس برا عروسی رفتن؟
- نه ننه، کجا زوده؟ دیدی اودفعه‌ام که بری عروسی پسر طلعت رفتیم نصف سالن پر بود؟ زود نیس. جم کن تا بیریم.
- فقط بی‌بی، برا پسر عباس‌آقا قراره چن ببریم؟
- هو ۱۰۰ تومن دیه ننه، توقع دری چن ببرم؟
- بعد عباس آقا برا عروسی عمو نصرت چن اورده بود بی‌بی؟
- تو بیمیری، یادوم نی ننه.
- مطمئنی بی‌بی؟
- مُطِ مُطَم! ینی مطمئنم...
- ولی من یادمه عمو نصرت همیشه می‌گفت عباس آقا از کسایی بود که برا عروسیش نیم سکه اُورده بودا.
- عمو نصرت بیخود کرد با تو... بیریم دور شد. سالن پر شد!
