کیلو یَی مِلیون پولش بود دادم تو خوردی!
بی‌بی تا خواست از در بیرون برود ایستادم جلویش.
- بی‌بی کجااااااااااااا؟
- تا جون تو درشه!
- وا! ینی چی بی‌بی؟
- ینی هی که شُنُفتی...
- اتفاقی افتاده بی‌بی؟
- نه...
- کسی چیزیش شده؟
- نه!
- برا مش موسی اتفاقی افتاده؟
- نه!
- برا بچه‌هاش؟
- نه!
- نمی‌خواین بگین چی شده؟
- نه!
- نمی‌خواین بگین از صب تا عصر با مش موسی کجا میرین؟
- نه!
- ینی چی بی‌بی؟ خو من دلم شور میزنه.
- خو نزنه!
- بی‌بی بهتره خودتون بگین وگرنه...
ایستاد جلویم...
- وگرنه چی؟ هاااااا؟ وگرنه چی‌ی‌ی‌ی؟
به تته پته افتادم...
- وگرنه مجبورم به عمه‌ها و عمو‌ها بگم که...
-ای غلطا اَ تو نامده. خرفَهم شدی؟
سرم را به نشانه تأیید آوردم پایین که چند قدم به سوی در رفت...
برگشت و نگاهم کرد.
- هوووی گلابی، نری چی اَ کسی بیگیه.
سرم را آوردم پایین که دوباره نگاهم کرد...
- مرده‌شور هو پَک و پوزُته بزنن، بذا بگم خیالُت راحت شه. من و مش موسی روزا میریم دُمال دَمَل...
- دَمَل؟
- هاااا، دَمَل. هم میخوریم هم می‌فروشیم. نپه خیال کردی‌ای تخم‌مرغ دَملا که دیشو خوردی اَ کجا بود؟ کیلو یَی مِلیون پولش بود دادم تو خوردی! الحق که خنگی!
