اگر شهرداری‌ها نبودند
اگر به پروژه‌های شهری در سراسر کشور نگاهی بیندازیم مشاهده می‌کنیم که مجری اغلب پروژه‌های در حال اجرا شهرداری‌ها هستند. توسعه فضای سبز، احداث، ترمیم و تکمیل بوستان‌ها و پارکها، سنگفرش مکان‌های تاریخی و گردشگری، موزائیک‌فرش و در مواردی سنگفرش پیاده‌روها، رنگ‌آمیزی بلوارها، روشنایی پارکها، برج‌های نوری شهری، چراغ راهنمایی چهارراه‌ها و سه راه‌ها، تابلو‌های راهنمای مسافران،
تابلو‌های ثابت تبلیغاتی، جداول آب و پل‌های روی این جدولها، تمیز کردن و رُفت و روب خیابان‌ها و کوچه‌ها، آسفالت خیابان‌ها و لکه‌گیری آسفالت آنها و میادین، توسعه تفرجگاه‌ها، احداث پیاده‌راه‌ها، احداث برخی پمپ‌های بنزین و گاز شهری، احداث و نصب سرعتکاه‌ها، تعریض خیابان‌ها و کوچه‌ها، خط‌کشی خیابان‌ها و احداث و تکمیل و اداره آرامستان‌ها، همه و همه توسط شهرداری‌ها اجرا می‌شود.
حال برای دقایقی کوتاه در ذهن خود تمرکز کنید و پروژه‌های اجرا شده یا در حال اجرای شهری را مرور نمایید ببینید چند پروژه شهری اجرا شده یا در حال اجرا توسط شهرداری و چند پروژه توسط سازمان‌های دولتی انجام شده یا در حال انجام است؟
به راستی اگر شهرداری‌ها از جمله شهرداری نی‌ریز نبودند توسعه شهری چه وضعیتی داشت؟ البته جامعه روستایی هم بی‌نصیب نیست. روستا‌هایی که دارای دهیاری هستند وضعیت مشابهی دارند با این تفاوت که سهمی از مالیات بر ارزش افزوده دریافت می‌کنند. سهم شهرداری‌هایی مانند نی‌ریز و با درجات بالاتر از محل مالیات برارزش افزوده بسیار کم است و حدود ۲۵ درصد از درآمد آنها را تأمین می‌کند.
شهرداری‌ها طبق قانون، نهاد‌های عمومی غیردولتی‌اند و به همین جهت نصب و عزل شهردار در اختیار شورای شهر است. در بسیاری کشور‌ها شهرداران با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شوند. احتمالاً شهروندان می‌دانند شهرداری‌ها همه بودجه‌اشان توسط مردم تأمین می‌شود، یعنی عمده اعتبارات شهرداری از محل وصول عوارض است. از این جهت لازم است با دیدگاهی واقع‌بینانه به شهرداری نگاه کرد. سعی کنیم عوارض خود را بپردازیم، چون همه آن صرف شهر محل سکونت خودمان می‌شود.
چیزی که کمتر مورد توجه قرار گرفته عوارض نوسازی می‌باشد که فکر می‌کنیم اگر خانه‌امان یا محل کسب و کارمان را بازسازی کردیم باید بپردازیم. در حالی که این عوارض خاص نوسازی شهر و پروژه‌ها و هزینه‌های شهرداری است.
ساخت سازه‌های تجاری و مسکونی و خدماتی نیز عمدتاً توسط بخش خصوصی یعنی مردم انجام گردیده است؛ لذا همین جا لازم است از سرمایه‌گذارانی که اقدام به احداث مراکز تجاری به روز و زیبا در مرکز شهر نی‌ریز و سایر خیابان‌ها و بلوارها و میادین نموده‌اند به عنوان کوچکترین شهروند تشکر کنم. از هر سرمایه‌گذاری باید تشکر کرد به ویژه کسانی که میلیارد‌ها تومان را در شهر خودشان هزینه می‌کنند و بنا‌هایی زیبا و دلپذیر می‌سازند و حال و هوای شهر را عوض می‌کنند؛ از جمله آقای مهندس نصیری (مهمانپذیر و رستوران گل‌سرخ)، مهندس شهباز امیری (پاساز لاله سرخ)، برادران حاج‌نصیری (پاساژ یکتا)، زنده‌یاد زحلی (پاساژ زحلی)، آقای حاج احمد خیرخواه (پاساژ پردیس)، آقای حاج محمد رختابناک (مجتمع سما)، آقایان بهادر، رستایش، راغب، نصیرنژاد و دوستان (مرکز تجاری الماس در میدان مرکزی ۱۵ خرداد)، آقای حاج مراد ممتازیان (مرکز تجاری الهیه در خیابان طالقانی و مجتمع مسکونی تجاری نگین در میدان فضل)، آقای حمید ممتازیان (مرکز تجاری مروارید جنب قرض‌الحسنه قائم)، آقای مجید جراح (مرکز تجاری آفتاب در ابتدای خیابان امام خمینی مکان سابق آموزش و پرورش)، آقای دکتر جواد ولی‌زاده (هتل نای‌ذی)، آقای حاج علی‌اکبر همتایی (مجتمع درمانی در کنار پارک معلم و مجتمع فرهنگی هنری کوثر نور در خیابان طالقانی سه راه سردارن و تالار کوثر در بلوار سرداران). همینطور موارد عدیده دیگر که در جای جای شهر به ویژه در بافت فرسوده احداث شده یا در حال احداث است.
امید است با تشویق سرمایه‌گذاران و همکاری با شهرداری‌های نی‌ریز، مشکان، قطرویه و همه دهیاری‌ها با پرداخت عوارض شاهد شکوفایی و زیبایی بیشتر شهرمان باشیم. ان‌شاءا...
شاد و سالم و موفق باشید
