زنده عشق، روایت معلمی که نامش ماندگار شد
آیین نکوداشت زنده‌یاد اصغر جَوَکان معلم فرهیخته نی‌ریزی، در بیست‌وششمین سال درگذشت این چهره علمی و فرهنگی، صبح ۲۷ آذرماه ۱۴۰۴ با حضور جمعی از شاگردان، همکاران و دوستان نزدیک آن مرحوم و اهالی فرهنگ، ادب و هنر، امام جمعه، نماینده مجلس، فرماندار، شهردار و اعضای شورای شهر، در سالن آمفی‌تئاتر اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نی‌ریز برگزار شد. در این مراسم، منفرد نی‌ریزی مدیر آموزش و پرورش نی‌ریز، سخن گفتن در وصف معلم را کاری دشوار دانست و گفت: «به‌ویژه هنگامی که سخن از معلمی است که همه شاگردانش از والایی شخصیت او یاد می‌کنند. برای زنده‌یاد جوکان، معلم بودن صرفاً یک شغل نبود، بلکه شیوه‌ای از زیستن بود؛ معلمی که در پی نام نبود، اما نامش ماندگار شد.»
سیداحمد موسوی‌مقدم دبیر برگزاری این آیین، با خواندن اصغر جوکان به‌عنوان یکی از مفاخر فرهنگی نی‌ریز افزود: «در پاسخ به این پرسش که چرا جوکان، باید گفت او معلمی بود که ۳۰ سال از عمر خود را در مناطق محروم گذراند و تنها شش ماه پس از بازنشستگی، دعوت حق را لبیک گفت.»
دبیر انجمن ادبی برخوان سعدی با اشاره به جایگاه معلم در جامعه اظهار داشت: «تجلیل از معلم، تقدیر از یک فرد مشخص نیست؛ بلکه بزرگداشت تفکر و رسالتی است که ثمره آن به همه ارکان جامعه بازمی‌گردد.»
فاطمه قرایی رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نی‌ریز، این آیین را نمادی از احترام به رسالت روشنگری و اندیشه‌ورزی در جامعه دانست و گفت: «جامعه امروز بیش از هر زمان دیگر به الگو‌های فرهنگی نیاز دارد و گرامیداشت چهره‌های شریف و اثرگذار، نشان‌دهنده بینش انسانی و باور عمیق به رسالت فرهنگی است؛ حرکتی که بی‌تردید در حافظه فرهنگی و هنری جامعه ماندگار خواهد شد.»
آیین نکوداشت زنده عشق، به همت انجمن ادبی برخوان سعدی، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نی‌ریز، مدیریت آموزش و پرورش و بسیج هنرمندان برگزار شد. در این مراسم، شاعران، همکاران، دانش‌آموزان و دوستان زنده‌یاد جوکان با شعرخوانی و بیان خاطرات، یاد این معلم فرهیخته را گرامی داشتند.
اصغر جوکان، متولد ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ در شهرستان بوانات، در دهه‌های ۱۳۵۰، ۶۰ و ۷۰ خورشیدی به‌عنوان معلم در روستا‌ها و شهر‌های دهچاه، مشکان، آباده‌طشک و نی‌ریز به تعلیم و تربیت نسل‌های مختلف پرداخت. وی هر سال دانش‌آموزان خود را به اردو‌های زیارتی و سیاحتی می‌برد و در ماه مبارک رمضان نیز از محل حقوق شخصی‌اش سفره‌های افطار برپا می‌کرد؛ سنتی که پس از گذشت ۲۶ سال از درگذشت او، همچنان ادامه دارد. زنده‌یاد جوکان در ۲۱ اسفند ۱۳۷۸ و شش ماه پس از بازنشستگی، در شیراز دار فانی را وداع گفت.
نوشتنی است این آیین فرهنگی با دف‌نوازی دختران مشکان، ترانه‌سرایی جواد ابتسام و پخش کلیپ‌هایی از زندگی و فعالیت‌های زنده‌یاد جوکان همراه بود. در پایان نیز به رسم قدردانی، لوح سپاس به تعدادی از همکاران و دوستان نزدیک آن مرحوم اهدا شد. همچنین سعیدرضا کامرانی از دوستان نزدیک آن مرحوم، به رسم یادبود تابلویی با خط نستعلیق به مشکات جوکان برادرزاده زنده یاد جوکان اهدا کرد.
