دیپلماسی شهرستانی نی‌ریز باید فعال شود
نبود هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی باعث صدور بخشنامه‌ها و تصمیمات متناقض، خلق‌الساعه و حتی خلاف قانون می‌شود؛ مسئله‌ای که رئیس‌جمهور نیز بار‌ها بر پرهیز از آن تأکید کرده است. با این حال، انتظار می‌رود مسئولانی که خود را متعلق به جریانی می‌دانند که بر تعامل و گفت‌وگوی شرافتمندانه تأکید دارد، این رویکرد را در سطح شهرستانی نیز به‌صورت جدی دنبال کنند.
ضرورت تعامل مدیران نی‌ریز با مقامات ملی، استانی و شهرستان‌های همجوار
یکی از نمونه‌های روشنِ نیاز به دیپلماسی شهرستانی، موضوع ایمنی جاده‌های نی‌ریز است؛ مسیری که طی ماه‌های اخیر آماج انتقادات بحق مردم بوده است. در چنین وضعیتی، انتظار می‌رود فرماندار و نماینده نی‌ریز با دعوت رسمی از مدیران ملی حوزه راه و دستگاه‌های ذی‌ربط، زمینه بازدید میدانی و اتخاذ تصمیمات فوری را فراهم کنند؛ همان‌گونه که در شهرستان‌های دیگر رخ داد.
برای نمونه:
شهریورماه، مهندس ارجایی معاون برنامه‌ریزی وزارت راه، از فسا بازدید کرد و مشکلات آنجا را بررسی نمود.
مردادماه، مهندس بازوند رئیس شرکت ساخت و توسعه زیربنا‌های حمل‌ونقل کشور، به شهرستان خاتم رفت و تا محدوده چاهک و شهریاری در مرز نی‌ریز حضور یافت و برای جاده‌های آن منطقه مصوباتی صادر شد.
اگر تعاملات و ارتباطات شهرستانی نی‌ریز فعال‌تر بود، می‌شد از حضور این مقامات در نی‌ریز نیز بهره برد؛ اما این فرصت عملاً از دست رفت.
نبود تعامل حتی در درون شهرستان
مشکل فقط بیرون از نی‌ریز نیست؛ گاهی هم‌افزایی در داخل شهرستان نیز ضعیف است. نمونه روشن آن، درخواست کارشناسان راهداری برای ارتقای محور نی‌ریز -مشکان به جاده اصلی است؛ موضوعی که حتی شورا‌های بخش مشکان نیز با استناد به نامه دو وزیر سابق راه بر آن پافشاری کردند. با این حال، شورای ترافیک شهرستان سال گذشته این ارتقا را تصویب نکرد؛ تصمیمی غیرمنتظره و مغایر نظر کارشناسی.
در همین حال، مدیران استان یزد بدون توقف در بروکراسی، دو سوم بزرگراه مهریز - نی‌ریز را اجرا کردند؛ اما مدیران نی‌ریز حتی از وضعیت این پروژه در زمان انتشار خبر بی‌اطلاع بودند.
یا در محور نی‌ریز - سیرجان، اجرای باند دوم در گردنه چاه‌سبز ماه‌ها به‌دلیل جابه‌جایی پایه‌های برق معطل ماند؛ مسئله‌ای که به تعامل محلی نیاز داشت، نه تصمیم ملی. نتیجه این معطلی‌ها، حادثه‌های مرگبار در پیچ‌های بعد از قطرویه بود؛ در حالی که می‌شد ۱۰ کیلومتر باند دوم که اکنون خبر نزدیک بودن افتتاحش اعلام شده، ابتدا در قالب دو مسیر ۵ کیلومتر، در نقاط حادثه‌خیز اجرا شود.
نمونه‌ای دیگر؛ بحث انتقال زیرمجموعه بهداشت و درمان نی‌ریز
برخی معتقدند اگر شبکه بهداشت و درمان نی‌ریز از دانشگاه علوم پزشکی شیراز جدا و به دانشگاه فسا ملحق شود، بخشی از مشکلات حوزه سلامت شهرستان برطرف می‌شود. استدلال آنان این است که:
دانشگاه شیراز با بیش از ۱۰۰ شهر و حدود ۴ میلیون نفر تحت فشار است.
دانشگاه فسا تنها ۲۰۰ هزار نفر جمعیت زیرمجموعه دارد.
فسا دست‌کم در بخش‌های تابعه خود پنج مرکز درمان بستر فعال دارد، در حالی که در مرکز شهرستان نی‌ریز هنوز چنین مرکزی وجود ندارد.
این موضوع البته موافقان و مخالفان خود را دارد، اما نمونه‌ای روشن است از مسئله‌ای که تنها با تعامل و گفت‌و‌گو با طرفین قابل بررسی و حل است.
جمع‌بندی و درخواست از مدیران
ضروری است مدیران نی‌ریز ابتدا در سطح داخلی با یکدیگر هماهنگ شوند، سپس تعاملات خود را با شهرستان‌های مجاور و استان تقویت کنند. انتظار می‌رود:
- شورای ترافیک، این بار تعریض محور مشکان و ارتقاء آن به جاده اصلی را بر اساس نظر کارشناسان تصویب کند.
- باند دوم نی‌ریز - سیرجان ابتدا در نقاط حادثه‌خیز اجرا شود.
- از کمیسیون عمران مجلس، معاون ساخت وزارت راه، مدیرکل راه و شهرسازی استان یا معاون ساخت اداره کل رسماً برای بازدید و تصمیم‌گیری دعوت شود.
- فعال شدن «دیپلماسی شهرستانی» می‌تواند نی‌ریز را از بن‌بست‌های اداری نجات دهد؛ به‌شرط آنکه مدیران اراده کنند، هماهنگ شوند و از فرصت‌هایی که دیگران بهره می‌برند، بیش از این عقب نمانند.
