بواش جونُش در شه شَریه مدرسه غیرانتفاقی میده
عمو گفت:
- میه خرج یکی و دو تا هه؟ دو تا بچه مدرسِی دری، نیفمی چیکار بکنی، نیفمی برشون کفش بُسونی، کیف بُسونی، لَواس بُسونی، قلم قاغذ بُسونی، حالا همی اینا به کنار، امسال گفتن بویه بیس و سه چار مِلیونم بیدین شَریه مدرسه...
بی‌بی نگاهش کرد.
- چننننن؟؟؟
- بیس و سه چار مِلیون، اووَم فقط بری حَسن! بری مُرادم خو دیه جدا میسُونن...
بی‌بی گفت...
- قیوووومت، آخررررت، چه خَوره؟ میه مِخی بفرسیشون مدرسهی فرنگ که اقد میسونَن؟
- نه ننه، خو ای مدرسا غیر انتفاعیه!
- چی‌چی؟ غیر انتفاقی؟
- غیر انتفاعی ننه، ینی خصوصی، ینی دولتی نیس...
- واویلااااا، چه خوره بیس و سه چار ملیون؟ خو چششون کور شه بیشینن بوخونن! بعدُشم حالا میه اینا ماخان صب چه خنازیلی بشن؟ میه هر که دکتر و مهندس میشه میره مدرسه غیرانتقاقی؟
- نه ننه! ولی خو میگن خیلی تأثیر دره...
- نه ننه، میفمی چی‌چیه؟ بری تأثیرُش نیس. زنِ تو نیخوا اعصاب خودُشه رو درس و مشق ای بچا خرد کنه. بری که خودُشه راحت کنه، ماخا اینا رِ بفرسه مدرسه غیرانتفاقی، وگرنه هزارون هزار نفر دیه درن میرن مدرسهی عادی درسوشونم میخونن. توأم اقد اَ جون خودُت نکش. اَ زنت بوگو بجی که بیس و چار ساعته ای آرایشگا و او آرایشگا باشه، بیشینه درس و مشق یاد بچاش بده! نیگا بکن اَ ظلم کارکردن چی‌چی شدی! شدی انگا مُردا رو تخته!
***
عمو که رفت، سرو کله‌ی عمه پیدا شد...
بی‌بی نگاهش کرد.
- کجا ننه ایوخته صب؟
عمه نگاهش کرد.
- دارم میرم کامی رو ثبت‌نام کنم مدرسه، یه کم دیرم شده، امیدوارم جا داشته باشن...
بی‌بی نگاهش کرد...
- بچو نبری مدرسهی دولتیه! ثبت‌نامُش کن مدرسهی غیرانتفاقی، هم کلاسُش بیشتره، هم خودُت راحت‌تری نیخوا خیلی جوش بزنی ننه! بواشَم جونُش در شه شَریَشه بده...
