۲۰ جمله طلایی از امام رضا (ع)

۱- مؤمن، مؤمن واقعی نیست، مگر آن که سه خصلت در او باشد:

سنّتی از پروردگارش و سنّتی از پیامبرش و سنّتی از امامش. امّا سنّت پروردگارش، پوشاندن راز خود است، امّا سنّت پیغمبرش، مدارا و نرم رفتاری با مردم است، امّا سنّت امامش، صبر کردن در زمان تنگدستی و پریشان حالی است.

۲- پنهان کننده کار نیک [پاداشش]برابر هفتاد حسنه است، و آشکارکننده کار بد سرافکنده است، و پنهان کننده کار بد آمرزیده است.

۳- نقش انگشتر موسی (ع) دو جمله بود که آنها را از تورات گرفته بود:شکیبا باش تا مزد بگیری، راستگو باش تا بِرَهی»

۴- در حالی که هنوز اندک اشتهایی داری، دست از غذا بکش؛ زیرا این کار، به خواست خدا جسم تو را سالم تر، فکرت را تیزتر و روانت را سبک‌تر می‌دارد.

۵- چه نیکوست آن خاموشی‌ای که از روی درماندگی [در سخن گفتن]نباشد! و برای پُرگو لغزش هاست.

۶- از امام رضا درباره بهترین بندگان سؤال شد. فرمود: آنان هرگاه نیکى‌کنند خوشحال شوند، و هرگاه بدى کنند آمرزش خواهند، و هرگاه عطا شوند شکر گزارند، و هرگاه بلا بینند صبر کنند، و هرگاه خشم کنند، درگذرند.

۷- زمانى که حاکمان دروغ بگویند، باران نبارد و، چون زمامدار ستم ورزد، دولت، خوار گردد؛ و اگر زکات اموال داده نشود چهارپاپان از بین روند.

۸- مسلمان اگر شاد یا خشمگین شود از مسیر حق منحرف نمى‌شود، و اگر بر دشمن مسلط شود بیشتر از حقش مطالبه نمى‌کند.

۹- مرگ، آفت آمال و آرزوهاست، و لطف و احسان به مردم تا ابد براى‌انسان باقى مى‌ماند.

۱۰- بهترین مال آن است که خرج آبرو و حیثیت انسان شود.

۱۱- تواضع و فروتنى مراتبى دارد. مرتبه‌اى از آن این است که انسان موقعیت‌خود را بشناسد و بیش از آنچه شایستگى آن را دارد از کسى متوقع نباشد و با مردم به گونه‌اى معاشرت و رفتار نماید که دوست دارد با او آن گونه رفتار شود و اگر کسى به او بدى نمود در مقابل خوبى کند، خشم خود را فرو خورد و گذشت پیشه کند و اهل احسان و نیکى باشد.

۱۲- هیچ چیزى زیانبارتر از خودپسندى نیست.

۱۳- بر تو باد که از پدر، فرمانبردارى کنى، به او نیکى کنى، در برابرش فروتنى و کرنش و بزرگداشت و احترام داشته باشى و صدایت را در حضور او پایین بیاورى.

۱۴- سزاوار است که مرد، در هزینه‌ها و خرج‌ها بر خانواده خود توسعه و گشایش دهد، تا آرزوى مرگش را نداشته باشند.

۱۵- با حاکم، با احتیاط همنشینى کن، با دوست همراه با تواضع، با دشمن، همراه با هشیارى و پرهیز، و با عموم مردم با خوشرویى.

۱۶- از بهترین نوع صدقـه، یارى کردن تو نسبت به ناتوان است.

۱۷- عقل شخص مسلمان تمام نیست، مگر این که ۱۰ خصلت را دارا باشد: از او امید خیر باشد، از بدی او در امان باشند، خیر اندک دیگری را بسیار شمارد، خیر بسیار خود را اندک شمارد، هرچه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود، در عمر خود از دانش‌طلبی خسته نشود، فقر در راه خدایش از توانگری محبوب‌تر باشد، خواری در راه خدایش از عزت با دشمنش محبوبتر باشد، گمنامی را از پرنامی خواهانتر باشد.

سپس فرمود: دهمی چیست و چیست دهمی! به او گفته شد: چیست ؟ فرمود: احدی را ننگرد جز این كه بگوید او از من بهتر و پرهیزگارتر است.

۱۸- ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است، و تقوا یک درجه بالاتر از ایمان است، و به فرزند آدم چیزی بالاتر از یقین داده نشده است.

۱۹- بسا دشمن پر کینه‌ای که با او صلح و سازش کردم و بر وی غالب آمدم. پس او را زیر بار عفو و بخشش برده و بزرگوار نموده‌ام؛ و هر شخصی که بدی‌ها و اعمال زشت دشمن خویش را با احسان و نیکی از خود دفع نکند به روش بزرگواران و برتران عمل نکرده است؛ و برای از بین بردن کینه‌های قدیمی هیچ چیز را از دوستی و مؤدت و مهربانی با شتاب، بهتر و سریع‌تر نیافتم.

۲۰- به درستى که خداوند، داد و فریاد و تلف کردن مال و پُرخواهشى را دشمن مىدارد.