کفش‌باز

کتاب «کفش‌باز» زندگی «فیل نایت»، کارآفرین آمریکایی و مؤسس برند مشهور ورزشی نایک را روایت می‌کند و تمامی شکست‌ها و پیروزی‌های او را تا رسیدن به هدف نهایی به تصویر می‌کشد. این کتاب به عنوان بهترین کتاب مدیریتی سایت آمازون در سال ۲۰۱۶ برگزیده شده است.

ماجرای کتاب کفش‌باز با یکی از روزهای عادی فیل آغاز می‌شود؛ روزی که کفش‌هایش را مثل روزهای دیگر پوشید و برای دویدن روزانه‌اش بیرون رفت. او علاقه‌ی زیادی به دویدن داشت و همیشه آرزویش این بود که ورزشکار بزرگی شود اما این آرزوی او تبدیل به حقیقت نشد.

او در ۲۴ سالگی باوجود تلاش‌های بسیار تسلیم این حقیقت شد و بعد از آن فکر کرد که چطور می‌تواند بدون اینکه ورزشکار حرفه‌ای و بزرگی باشد، ورزشکار بودن را احساس کند. دقیقاً در همین موقع ایده‌ی ارائه‌ی نوعی کفش برای دوندگی به کارخانه‌های تولید کفش ژاپنی به ذهنش رسید.

کتاب کفش باز به‌ درستی نشان می‌دهد برای رسیدن به موفقیت نباید فردی خاص با جایگاهی خاص باشید یا جای مشخصی زندگی کنید. این کتاب داستان رسیدن به خواسته‌ها و آرزوها، شکست خوردن و بلند شدن، کشف استعداد و استفاده از آن می‌باشد و نه تنها راهنمایی برای اهالی کسب و کار و مدیریت است، بلکه برای هر فردی که به خود و آرزوهایش ایمان دارد، مناسب است. در واقع زندگی نامه‌ی فیل نایت، جنگیدن و دست نکشیدن از آرزوها و هدف‌ها را به شما می‌آموزد.

«کفش‌باز» بهترین کتاب در زمینه‌ی مدیریت شناخته شده است. همچنین «بیل گیتس» و «وارن بافت» از چهره‌های مشهور در کسب و کار، آن را از بهترین کتاب‌های سال ۲۰۱۶ دانسته‌اند. به گونه‌ای که بیل گیتس درباره‌ی این اثر گفته‌: شما به عنوان خواننده در طول داستان مدام انتظار دارید که با شکست سنگینی مواجه شوید، در صورتی که امروزه در سراسر جهان، در هر خیابان مهمی که قدم بگذارید، لوگوی خاص نایک در حال درخشیدن است.

متن زیر برگرفته از کتاب است:

از آن‌جا که دونده بودم، چیزهایی درباره‌ی کفش‌های مخصوص دویدن می‌دانستم؛ چون به تجارت علاقه داشتم. می‌دانستم که دوربین‌های ژاپنی بخش بزرگی از بازاری را گرفته بود که قبلاً تحت سلطه‌ی آلمانی‌ها قرار داشت. بنابراین در مقاله‌ام این موضوع را مطرح کرده بودم که کفش‌های ورزشی ژاپنی هم ممکن بود بتواند چنین کاری انجام دهد. این ایده اول برایم جالب بود، بعد میل و انگیزه‌ای در درونم ایجاد کرد و در نهایت به کلی شیفته‌اش شدم. از نگاه من ایده‌ای بسیار بدیهی، ساده، بالقوه و بسیار بزرگ بود.