ادبیات کهن
ز دشمن شنو سیرت خود
به نزد من آن کس نکوخواه توست
که گوید: «فلان! خار در راه توست»
به گمراه گفتن: «نکو میروی»
جفایی تمام است و جوری قوی
هر آن گه که عیبت نگویند پیش
هنر دانی از جاهلی عیب خویش
ز دشمن شنو سیرت خود که دوست
هرآنچ از تو آید به چشمش نکوست
نظر شما
