دریاچه نجات‌بخش آزادی

به گفته شهردار نی‌ریز، با اختصاص آب دریاچه مصنوعی و قنات برنجزار، باغداران از این تنش آبی عبور خواهند کرد.

آب مازاد فضای سبز برای باغداران
حامد فرغت در گفتگو با نی‌ریزان فارس، یکی از اهداف احداث دریاچه مصنوعی مجتمع پارک آزادی را ذخیره‌سازی آب قنات برنجزار و استفاده آن برای فضای سبز شهرداری و همچنین فضای سبز عمومی عنوان کرد و گفت: «در سال‌های گذشته و در مواقعی به ویژه فصل بارندگی، خروجی آب قنات برنجزار بیش از نیاز فضای سبز ما بود و این آب را ما صرفاً می‌توانستیم در جدول‌ها و جدول باغچه‌های سطح شهر حرکت دهیم.

هر چند عمدتاً درختان خیابان طالقانی به سمت میدان مرکزی شهر و بعد هم خیابان ولیعصر آبیاری می‌شدند؛ اما در مواقعی بیش از حد نیاز بود و رسماً آب از دست می‌رفت.»

وی افزود: «امسال اولین سالی بود که توانستیم از این آب هم استفاده کنیم؛ هر چند آبگیری دریاچه آزمایشی بود. چون هنوز بخشی از تأسیسات مربوط به گند‌زدایی آب اعم از انواع اسپری‌ها، نازل‌ها و فواره‌هایی که آب را به حرکت در می‌آورد و در آینده غیر از زیباسازی دریاچه، باعث جلوگیری از ایجاد جلبک و عفونی شدن آب می‌شود، باید در سطح زیرین و کف دریاچه کار شود.»

شهردار نی‌ریز گفت: «ما از چند سال پیش و در دوره فعلی مدیریت شهرداری، با هماهنگی شورای تأمین آب شهرستان، آب مازاد بر نیاز فضای سبز شهرمان را به باغداران و تانکرداران واگذار می‌کنیم که شامل آب‌های قنات برنجزار و چاه‌های آب شهرداری می‌شود. همه منابع آب زیرزمینی و قنات برنجزار شهرداری با استفاده از یک شبکه زیرسطحی در کل شهر تقسیم شده و در یک سری استخر‌های ذخیره اعم از پارک امام خمینی در محله شادخانه، پارک معلم، پارک گردان کمیل و پارک قمر بنی هاشم ذخیره و دوباره جهت آبیاری فضای سبز پمپاژ می‌شود.»

تلاش برای عبور کشاورزان از تنش آبی
فرغت با بیان این که ما پیشنهاد دادیم تخلیه آب استخر را برای زمانی بگذاریم که باغداران با کمبود آب مواجه باشند و بخواهند از آن استفاده کنند، اظهار داشت: «تقریباً سه نقطه و کانون فضای سبز عمومی در شهر داریم؛ یکی باغ‌های موسوم به باغ‌های مقسم قنات شادابخت که اراضی انتهای بولوار نصر و انتهای خیابان بهداشت را شامل می‌شود.

یکی هم اراضی و باغ‌های مربوط به شمال غرب شهر یعنی منطقه حسین بیگی، انتهای خیابان شهید کلانتری و پشت دانشکده دخترانه فضل و یک سمت هم باغ‌های موسوم به باغ‌های خبار و قلعه خواجه.

امسال بعد از این که دریاچه را در مدار قرار دادیم، با هماهنگی باغداران تصمیم گرفتیم آب دریاچه را صرفاً به باغ‌های خبار بدهیم و مابقی آب سطح شهر اعم از آب تلمبه‌ها و آب جاری قنات را به باغ‌های حسین بیگی و انتهای خیابان موسی کلانتری بدهیم تا روی آن‌ها هم فشار کمتری باشد و با دوره‌های نزدیکتر، آب بیشتری بتوانیم در اختیار آن‌ها قرار دهیم.»

وی میزان آب تخصیص یافته از طریق دریاچه و قنات برای بخش‌های مختلف فضای سبز عمومی را تقریباً یکسان دانست و گفت: «اگر می‌خواستیم آب دریاچه را دو یا چند قسمت کنیم، مسیر لوله را هم باید در نظر می‌گرفتیم و، چون آب باید با فشار و با پمپ و لوله منتقل شود، شاید در مسیر‌های دیگر سطح شهر امکان لوله‌کشی و انتقال آب وجود نداشت.

آب دریاچه هم‌اکنون با استفاده از چند پمپ ۴ اینچ سه فاز که می‌تواند آب را تا چندین کیلومتر پمپاژ کند، به وسیله لوله پلی‌اتیلن به باغ‌های خبار منتقل می‌شود. هر ناحیه‌ای از باغ‌ها بین خودشان توافق و نماینده‌ای را به ما معرفی کرده‌اند؛ به اصطلاح یک نفر میراب شده و ما آب را به او تحویل می‌دهیم.»

۴۵ میلیون لیتر آب
شهردار نی‌ریز عنوان داشت: «۴۵ میلیون لیتر آب دریاچه می‌تواند یک ماه تا ۴۰ روز دوره آبیاری باغ‌ها را پوشش دهد و باغداران می‌توانند اوج گرمای تیر و مرداد را با این آب سپری کنند.»

وی با بیان این که مکانیزم اصلی تخلیه آب دریاچه فرق می‌کند، گفت: «ساختار خروجی اصلی دریاچه شامل یک منهول بزرگ، توربین و شبکه انتقال آب به صورت ثقلی در طراحی‌های دریاچه دیده شده که در حال احداث است.

منهول یا خروجی آب دریاچه در قسمت جنوب غربی واقع شده و بعد از این که کامل شد، برای مواقعی که بخواهیم تعمیرات انجام یا آب را در سطح شهر حرکت دهیم، با یک دریچه و اتاق تخلیه به صورت کامل از طریق خیابان شهید جاویدی (کنار پارک آزادی) و خیابان طالقانی قابل تخلیه است.

ولی برای این که آب به باغ‌ها منتقل شود، مکانیزم استانداردی دارد که ورودی از سمت شمال شرق و پشت پارک بانوان و خروجی هم از سمت جنوب غرب با یک دریچه تخلیه استاندارد خواهد بود.»