زنده شدن خاطرات اِشلو با عمو مرتضی
با ویژگیهای منحصر به فردش به «عمو مرتضی» شهره بود. گردان او در عملیات والفجر ۲ به عنوان خط شکن عمل کرد و توانست در عقبه نیروهای عراقی وارد شود و تپه مهم «بَرده زَرد» را فتح کند.
اما گردان در محاصره شدید دشمن قرار گرفت. بسیاری از اعضای گردان، شهید یا زخمی شدند و فقط ۱۸ نفر نیروی سالم باقی ماند.
شهید صیاد شیرازی و محسن رضایی دائم در بیسیم هشدار میدادند که عقبنشینی کنید.
اما مرتضی میگفت: «نمیگذارم اُحُد، دیگر تکرار شود».
بالاخره پیروز شد و توانست تنگه مشرف به تپه را بسته نگه دارد و نقش مهمی در پیروزی عملیات ایفا کند.
به همین دلیل او را «سردار تنگه احد» میگفتند. وقتی به خدمت حضرت امام رسید، امام او را در بغل گرفت و پیشانی او را بوسید.
شهید صیاد شیرازی بعدها گفت: فقط یک بار دیده که امام رزمندهای را در آغوش بگیرد و پیشانیاش را ببوسد؛ و آن رزمنده کسی نبود جز شهید مرتضی جاویدی.
مرتضی جاویدی فرمانده دلاور و شجاع گردان فجر فسا بود. گردانی در همسایه دیوار به دیوار گردان کمیل؛ و به همین دلیل بچههای فسا ارتباطات تنگاتنگی با بچههای نیریز داشتند و از جمله دو فرمانده شهید یعنی مرتضی جاویدی و علیاصغر سرافراز که مثل دو برادر بودند.
به واسطه همین خاطرات و علایق بود که چندی پیش خیابانی در نیریز به نام شهید مرتضی جاویدی مزین شد.
حالا و پس از ۳۷ سال از شهادت مرتضی، به همت حاج علیاکبر همتایی از دوستان و همرزمان شهید، کتاب «عمو مرتضی» تألیف و منتشر شده است.
این کتاب ۱۰۰ صفحهای شامل زندگینامه، خاطرات پدر و مادر، گفتگوهایی با حجتالاسلام و المسلمین حاج، ولی محمد بنایی از رزمندگان گردان فجر و کمیل، خاطراتی از همرزمان و دوستان شهید، متن پیاده شده از فایل صوتی گفتگوی اعضای گردان قبل از عملیات والفجر ۲ و دیگر مطالب خواندنی است و پایان آن نیز با تصاویر رنگی مرتبط با شهید آراسته شده.
علاقهمندان میتوانند کتاب را از مجتمع فرهنگی هنری کوثر نور خریداری کنند.
ضمناً به زودی این کتاب در کتابخانههای عمومی توزیع میشود.
