چگونه رفتار فرزندان را تغییر دهیم؟
کودکان و والدینی که از هر نظر کامل باشند، وجود ندارند و ما تا به حال والدینی را که گاهی نسبت به توانایی‌ها و آگاهی‌های خودشان به عنوان مادر یا پدر شک نداشته باشند ملاقات نکرده‌ایم.
کودکان همیشه آنطور که والدین می‌خواهند رفتار نمی‌کنند و وقتی والدین احساس می‌کنند که نمی‌توانند عادات و رفتار فرزند خود را تغییر دهند، درمانده و آشفته می‌شوند و اعتماد به‌نفس خود را از دست می‌دهند.
والدین چگونه می‌توانند رفتارهای منفی کودکانشان را تغییر دهند و رفتارهای مثبتی در آنها ایجاد کنند.
مراحل تغییر دادن رفتار کودکان
دم اول: مشکل را تشریح کنید
پیش از هر قدمی باید رفتارهایی را که می‌خواهید تغییر دهید، دقیقاً مشخص کنید.
مثلاً کودک شما بی‌انضباط است.
این رفتارها را به بخش‌های کوچکتری تقسیم کنید. مثلاً کودک روی تختش را مرتب نمی‌کند، اسباب‌بازی‌هایش را در سالن پذیرایی پخش می‌کند، وسایلش را سر جای تعیین شده قرار نمی‌دهد، جوراب‌هایش را در جا جورابی نمی‌گذارد، لباس‌هایش را به چوب لباسی آویز نمی‌کند و …
یک تکه کاغذ بردارید و این رفتارهای کوچک را روی آن بنویسید.
قدم دوم: در هر زمان بر روی یک مشکل تمرکز کنید
ابتدا مشکلات کودک را بر حسب اهمیتشان به ترتیب بنویسید.
گاهی بهتر است کار را با یک مشکل کم اهمیت‌تر آغاز کنید که سریع‌تر حل می‌شود تا در شروع احساس موفقیت کنید.
قدم سوم: سخت نگیرید
معمولاً مشکلات کودک یک شبه حل نمی‌شود. تغییرات در کودکان به آرامی و مرحله به مرحله ایجاد می‌شود.
سعی کنید از پیشرفت‌های کوچک و تدریجی خوشحال باشید.
برای نمونه کودک بی‌انضباط تلاش می‌کند تا هر صبح روی تختش را مرتب کند یا فقط وسایلش را از سالن به اتاقش انتقال دهد.
قدم چهارم: هماهنگ و ثابت قدم باشید
شما و همسرتان باید در مورد مشکل و راه‌حل، پیش از دست زدن به هر کاری اتفاق نظر داشته باشید. بر اساس تجربه‌های ما والدین خیلی زود خسته می‌شوند و بچه‌ها این را می‌دانند.
اگر والدین مقاوم و استوار نباشند، بچه‌ها به خواسته‌های آنها احترام نمی‌گذارند و خود را موظف به انجام آنها نمی‌دانند. چون مطمئن هستند با کمی گریه و سماجت به هدفشان می‌رسند.
قدم پنجم: با دید مثبت نگاه کنید
سعی کنید رفتارهای مثبت کودک را هم در نظر بگیرید و به ازای هر رفتار مثبت، او را تحسین کنید. به او بفهمانید که برایش احترام قائلید و همیشه دوستش دارید.
به یاد داشته باشید که یک نظر مثبت بسیار بیشتر از انتقاد مؤثر واقع می‌شود. برای نمونه اگر کودک قشقرق به پا می‌کند و بعد از مدت زمان کمی آرام می‌شود، آرام شدنش را تحسین کنید.
قدم پنجم و آخر:
بگذارید بچه ها بدانند منتظر چه باید باشند
دنبال یک موقعیت مناسب باشید تا به کودک توضیح دهید چه اتفاقی قرار است بیفتد.
هدف‌هایتان را با کلمات ساده که کودک به راحتی آنها را می‌فهمد، توضیح دهید.
با حالتی دوستانه و سرشار از محبت و عاری از هرگونه تهدید به او توضیح دهید که قانون چیست و چرا باید آن را رعایت کند و درصورت رعایت نکردن قانون تعیین شده چه اتفاقی می‌افتد و شما چه محدودیتی برایش در نظر می‌گیرید.
