نام نیکو گر بماند ز آدمی
جناب آقای مختار یوسفی از ۲۶ اسفند ۱۴۰۰ به طور رسمی سکاندار فرمانداری نی‌ریز شد.
ایشان در جلسه معارفه گفت: امروز به آن روزی فکر می‌کنم که قرار است این پست را به فرد دیگری واگذار کنم و امیدوارم در آن روز شرمنده شما مردم نی‌ریز نشده باشم.
ایشان گرایش سیاسی خود را نه اصولگرایی و نه اصلاح‌طلبی بلکه «حزب مردم» عنوان کرد و وظیفه خود را «در کنار مردم و با مردم بودن» اعلام نمود.
فرماندار جدید در آن جلسه، شهرستان نی‌ریز در استان فارس را به منزله اصفهان در کشور به لحاظ اقتصادی و استراتژیک دانست و گفت: وقت ما بسیار کم است و باید برای اعتلا و سربلندی نی‌ریز قدم برداریم.
یوسفی ۶ ماه بعد در جلسه‌ای رسمی عبارتی را به کار برد که بعد‌ها کلیدواژه‌ی اصلیِ سخنانِ وی و البته سخنانِ دیگران شد: «دوران طلایی»
ایشان گفت: «طلایی‌ترین دوران شهرستان قرار است رقم بخورد و این با شعار انجام نمی‌شود و باید عملگرا باشیم. معتقدیم با نیروی جوان، متعهد و پرتلاش می‌توانیم دوران طلایی نی‌ریز را رقم بزنیم».
یوسفی با بیان اینکه سند راهبردی شهرستان را تهیه کرده‌ایم گفت: «خوشبختانه پس از کم و زیاد‌های فراوان برنامه‌های یک ساله و ۴ساله ادارات شهرستان مشخص شده».
ایشان همچنین وعده راه‌اندازی گمرک و دانشگاه علوم پزشکی در نی‌ریز را داد.
بعد از آن بارها و بارها، عبارت «دوران طلایی» در سخنان فرماندار و برخی مسئولان تکرار شد و حتی بعضی به یوسفی، لقب «فرماندار طلایی» دادند.
در آخرین اظهارنظرها، بار دیگر ایشان در جلسه‌ای رسمی به تاریخ ۱۶ فروردین ۱۴۰۲ گفت: سال گذشته (۱۴۰۱) برای شهرستان سالی طلایی بود که نتایج آن امسال مشخص خواهد شد.
اما سخنی چند با فرماندار گرامی:
۱- این که بتوان یک دوره را «طلایی» نامید، شاخصه‌های فراوان دارد.
ارزش‌گذاریِ طلایی را معمولاً دیگران انجام می‌دهند و نه قهرمانِ اصلی آن دوران. آن هم پس از گذشت چند سال که قضاوت‌ها به خوبی چوب و چکش بخورد و از آزمونِ زمان موفق به در آید.
این که قبل از هرکاری ادعا شود که «می‌خواهیم دوران طلایی را رقم بزنیم» و در نهایت بگوییم: «سال گذشته دوران طلایی بود»، نمی‌تواند برچسب «طلایی» را به یک مدیریت بچسباند.
در مسئولیت‌ها بویژه در این سال‌های اخیر، خیلی از عوامل در دستِ مسئولان نیست و آن‌ها بیشتر کارگزارانی هستند که به جای موج‌سواری، اسیرِ موج‌اند.
پس این ادعا هوشمندانه نیست و به نوعی، ایجاد یک انتظار دست‌نیافتنی در مردم است.
نگارنده قضاوت درباره این ادعا را که سال ۱۴۰۱ سالی طلایی برای نی‌ریز بود یا خیر، به مردم و تاریخ وا می‌گذارد.
۲- فارغ از هرگونه قضاوت و پیش‌داوری، ما در چهارچوب وظیفه رسانه‌ای خود، چندین و چند بار از راه‌های گوناگون درخواست مصاحبه با جناب آقای یوسفی فرماندار نی‌ریز را دادیم تا عملکرد ایشان و انتقادات وارده را بپرسیم که هیچ وقت به فرجام نرسید و حتی بارها تا آستانه انجام پیش رفت، ولی باز از سوی فرمانداری لغو شد.
- اکنون که یک سال و سه ماه از تصدی فرمانداری ایشان گذشته، انتظار است آقای یوسفی بطور مشخص و صریح درباره این وعده توضیح دهد و شاخصه‌هایی را که بتوان دوره مدیریت وی را طلایی دانست منتشر کند.
آرزو می‌کنم که ایشان همانطور که خود در ابتدا آرزو داشت، با سربلندی نی‌ریز را ترک کند و نامی نیک از خود بر جا گذارد که گفته‌اند:
نام نیکو گر بماند ز آدمی/ به کزو ماند سرای زرنگار
چنین باد
