آداب اجتماعی را بدانیم

یکی از ضعف‌های نظام آموزش رسمی در ایران، نبود آموزش در زمینه آداب اجتماعی است. به نحوی که بسیاری رفتارهای خارج از ادب را بدون آن که بدانیم انجام می‌دهیم. 

در این مطلب به برخی از این آداب اشاره شده است:
- در حفظ و پاکیزگی خیابان و کوچه کوشا باشیم.

- در خیابان و مکانهای عمومی با انگشت به کسی اشاره نکنیم.

- در پیاده‌رو با دوستان خود گرم گفتگو نشویم و سد معبر نکنیم.

- آب دهان و بینی را در خیابان نریزیم.

- زن و شوهر دوست داشتن خود را به دیگران نشان ندهند.

- خیابان جای مناسبی برای ورزش یا پیاده‌روی نیست. 

- در گلدانها و باغچه‌ها و بلوارها آشغال نریزیم.

- در محیط‌های شلوغ و سربسته و پیاده رو بلند قهقهه نزنیم.

- از پشت سر راننده سوار یا پیاده نشویم.

- ماشین خود را در پارکینگ پارک کنیم و باعث راهبندان نشویم. 

- وقتی منتظر تاکسی هستیم مزاحم حرکت خودروها نشویم.

- در حاشیه خیابان راه نرویم.

- وقتی کسی از ما آدرس می‌پرسد اگراطلاع نداریم او را گمراه نکنیم.

- اگر قصد ساخت و ساز داریم باعث مزاحمت دیگران نشویم.

- آقایان در مکانهای عمومی و خیابان و در معرض دید دیگران موهای خود را شانه نکنند یا پیراهن خود را در شلوار نزنند.

- برای صدا زدن دیگران از سوت زدن بپرهیزیم.

- هنگام پیاده شدن یکباره درِ خودرو را باز نکنیم و مواظب دوچرخه یا موتورسواران یا عابران پیاده باشیم.

- در اتومبیل پاره شده سرک نکشیم و کنجکاوی نکنیم.

- اگر ماشینی در خیابان خراب شده و سد معبر کرده از بوق زدن خودداری کنیم چون مشکلی حل نمی‌شود.
- هنگام رانندگی در خیابان یا کوچه مواظب باشیم بر روی عابران پیاده آب نپاشیم.

- پشت چراغ قرمز روی خط عابر پیاده توقف نکنیم.

- از بوقهای مخصوص بیابان در خیابان و بویژه مناطق مسکونی و مراکز درمانی استفاده نکنیم.