ماه رمضان فرصتی برای زدودن غبارها
- «اهل خلوت، الفتی با «شب» دارند و اهل عزلت نیز. «عزلت»، به‌معنی دوری جستن از غوغای خلق و زمانه، همیشه مطلوب نیست بلکه در برهه‌ای از زمان برای هر سالکی تجربۀ آن لازم است.
اما «خلوت»، جدایی گزیدن از خود است؛ یعنی دوری گزیدن از مشتهیّات(خواسته‌ها)، آرزوها، تمنّیّات، و تصوراتی که در ذهن ما بافته می‌شود، یا شخصیتی که انسان با خیال برای خود ساخته است، و گاه با شخصیت واقعی او بسیار فاصله دارد و در خلوت‌گزینی این فاصله برداشته می‌شود.
خلوت‌گزینی نیاز به گوشه‌ای دور از خلق ندارد؛ می‌توان در جمع هم به آن دست یافت اگر با خود «صدق» داشته باشیم. روزه یعنی همان خلوت گزیدن با خود. رمضان فرصت خوبی است که این خلوت دست می‌دهد.
این شب‌های پاک را که شب‌های نزول حقایق، رحمت، ارواح طیبه، و ملائکه است قدر بدانیم. ...
- انسان در این ماه فرصت خوبی برای خلوت با خود دارد، خوب است که اخلاص پیشه کند. نه به عنوان یک نصیحت، بلکه می دانیم که اخلاص، بسیار خوب است.
- اگر ما روزه گرفتیم و دریچه‌ای از غیب حاصل نشد اون گرسنگی‌ها و تشنگی‌ها را چه حاصل و هزار معصیت دیگر داریم بدخلقی، غیبت، بدسِگالی .
- انسانی که خوردن و آشامیدن و مشتقّات شهوانی را از خودش دور کند، به معنی این است که حیوانیت را از خودش دور کرده است. وقتی انسان از آثار حیوانی دور شد، گویی به فطرت ذاتی خودش بازگشته است.
- وقتی انسان یک ماه تمام به مشتقات حیوانی عمل نکرد، فطرت انسانی‌اش بیدار می شود.
- ماه رمضان فرصتی است که غبار را بزداییم اما ما دوباره که وارد زندگی می شویم، غبار بازمی گردد.
- شهوات یعنی خواسته‌ها. این خواسته‌ها که در شرایط مختلف روی عقل آدمی اثر می‌گذارند، با ماه رمضان پاک می‌شوند.
