ذکر سهل بن التستری
قدس الله روحه العزیز
و گفت: خلق برسه قسمند و گروهی با خود بجنگ برای خدای تعالی و گروهی‌اند با خلق بجنگ برای خدای و گروهی با حق بجنگ برای خود. که چرا قضای تو برضای ما نیست؟
- و گفت: هیچ معصیت عظیم تر از جهل نیست.- و گفت: هیچ روز نگذرد که نه حق تعالی ندا کند که بنده من انصاف نمی‌دهی ترا یاد می‌کنم و تو مرا فراموش می‌کنی ترا بخود می‌خوانم و تو بدرگاه کسی دیگر می روی و من بلاها را از تو باز می‌دارم و تو بر گناه معتکف می‌باشی یا فرزند آدم فردا که بقیامت حاضر آئی چه عذر خواهی گفت؟
نظر شما
