نیریز، مهریز، تبریز
بیرجند، بجنورد، بروجن سه شهر در ایران که اگر بارها و بارها از ما بپرسند باز هم نمی‌دانیم کدامش شرق بود و کدام غرب! همین مسئله برای ما هم صدق می‌کند.
فرض کنید قرار است بسته‌ای از تهران برای شما ارسال شود اگر در گفتن شهر نیریز پسوند فارس را نگذارید عاقبت بسته شما مشخص نیست که در «تبریز» است یا «مهریز»!
بی‌شک تبریز به دلیل مرکز استان بودنش خود یک برند نه تنها ایرانی بلکه جهانیست و مهریز نیز شناخته شده‌تر از نیریز؛ علت را باید در برند سازی‌های مسئولان و مردمان آن شهرستان جستجو کرد...
همه اینها را گفتیم تا به عکسی بپردازیم که در هفته گذشته در فضای مجازی سر و صدای زیادی به پا کرد. میوه فروشی سیار در تبریز بساط فروش انارش را به پا کرده و انار رباب مشهور نیریز را به نام شیراز و تعجب برانگیزتر «روستای نیریز»
نی‌ریزان فارس این تصویر را در فضاهای مجازی خود باز نشر داد و زیر آن نوشت «بدون شرح!» تا بدانیم عکس‌العمل مردم در این رابطه چیست؟
طبق معمول درصد قابل توجهی از پیامها به شوخی و مسخره گذشت از اینکه مگر با این امکانات نیریز چیزی جزء یک روستاست و پیکان انتقاداتشان به نبود پزشک، امکانات عمرانی، بافت قدیمی شهر و غیره کشاندند.
برخی‌ها هم این مسئله را مطرح کردند که احتمالاً کسی که این عکس را گرفته به خوبی نیریز را می شناخته و برای همین برایش جالب بوده؛ ای کاش عکاس رفته بود به میوه فروش تذکر می‌داد.
البته شاید هم همین کار را کرده باشد اما نکته مهم آن است که ما در برندسازی محصولات و نام شهر نیریز خوب عمل نکرده‌ایم.
به‌رغم اینکه شاخصه‌های بزرگی در کشور داریم اما باز نام نیریز غریب است شاید تنها برشمردن تعدادی از داشته‌های نیریز در حوزه‌های مختلف نشان دهد که جایگاه‌مان کجاست، از بزرگترین استاد نسخ‌نویسی ایران احمد نی‌ریزی گرفته تا دریاچه بزرگ بختگان که مسئله این روزهای زیست‌محیطی کشور است، معادن ریز و درشت سنگ چینی و کرومیت و محصولات بی‌نظیری همچون انار، انجیر و پسته و صدها داشته ناگفته...
در حال نزدیک شدن به ماه‌های پایانی سال هستیم و بعد از آن تعطیلات نوروزی! کافی است در تورهای گردشگری جستجو کنید. در کمتر جایی نامی از نیریز به عنوان یک مکان قابل بازدید برای مسافرت می‌بینید؛ در حالی که می‌توان گوشه گوشه کویر یزد و روستاهایش را در همان سایت‌های گردشگری پیدا کرد.
اما نکته دوم بسته‌بندی و برندسازی محصولات است. در حالی که همه به این امر اذعان دارند که بسته‌بندی مهم‌تر از کیفیت میوه می‌باشد اما هنوز انارهای رباب و بی‌نظیر نیریز در تورهای کم کیفیت پلاستیکی بدون برند و آرم به اینجا و آنجا ارسال می‌شود.
وقتی از انار با کیفیت نام می‌بریم، از کوچک‌ترین ایرانی تا کهنسال‌ترین فرد نام «ساوه» را به میان می‌آورند در حالی که به اذعان کارشناسان از نظر کیفیت انار نیریز حرف اول را می‌زند.
آیا اگر بر روی همین انارهای میوه‌فروش تبریزی برچسب‌های کوچکی به انار شهرستان نیریز خورده بود باز هم همین اشتباه رخ می‌داد؟
البته در بسته‌بندی روی نقطه صفر قرار نداریم و هستند افرادی که کم و بیش در این رابطه مشغولند. چندی پیش یکی از همین افراد کارتن‌های انار نیریز را در پیج نی‌ریزان فارس جهت بسته‌بندی تبلیغ نمود اما با یک گل قطعاً بهار نخواهد شد.
اگر به نی‌ریزی بودن خود افتخار می‌کنیم و دوست داریم در هر جای کشور که می‌رویم وقتی نام شهرمان می‌آید با هیجان بگویند بله بله شهرتان را می‌شناسم؛ محصولاتش این است و بزرگانشان آن. پس باید همه چه مردم و چه مسئولان، چه تولید کننده و چه دانشجو و... تا جایی که بتوانند نام نیریز را در سراسر ایران با آنچه که در توان دارند بشناسانند.
