تفتیش عقاید؟!
با توجه به انتشار منشور «حقوق شهروندی» توسط رئیس جمهور، بر آن شدم تا به یک فراز آن که در قانون اساسی ایران نیز با صراحت مورد تأکید قرار گرفته، اشاره و تأکید نمایم.
در ماده ٢٥ «منشور حقوق شهروندی» آمده است: «شهروندان از حق آزادی اندیشه
برخوردارند. تفتیش عقاید ممنوع است و هیچکس را نمی‌توان به صرف داشتن
عقیده‌ای مورد تعرض و مؤاخذه قرارداد.»
این موضوع برگرفته از اصل ٢٣ قانون اساسی است که گفته است: «تفتیش عقاید
ممنوع است و هیچکس را نمی‌توان به صرف‌داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مؤاخذه
قرار داد.»
قانون اساسی جمهوری اسلامی، تفتیش عقاید را بطور کلی و بدون هیچ قیدی ممنوع
اعلام کرده است؛ این به این معناست که تحت هیچ شرایطی نمی‌توان باور
داشتها و اعتقادات مردم را مورد سؤال، کنکاش، بازجویی و بازرسی قرار داد.
ملت ایران ترکیبی از اقوام ایرانی است که باورداشتهای سیاسی، اجتماعی،
فرهنگی و دینی متنوعی دارند. نمی‌توان کسی را از حقوق اجتماعی به خاطر
اعتقادات سیاسی، دینی، فرهنگی و اجتماعی محروم کرد.
به راستی آیا کنکاش‌هایی که هنگام استخدامها در مورد باور داشتنها و
اعتقادات مختلف داوطلبان می‌شود با این اصل از اصول قانون اساسی منطبق
است؟! با توجه به اینکه قانون اساسی داشتن شغل را حق هر ایرانی دانسته آیا
می‌توان فردی را به خاطر باورداشتهایش از داشتن شغل مورد علاقه‌اش محروم
کرد؟ به عبارت دیگر آیا می‌توان شاغل‌شدن افراد و استخدام آنها را مشروط به
بررسی و دانستن اعتقاد آنها نمود؟!
امید است حقوقدانان در این خصوص نظرات خود را اعلام فرمایند تا در این زمینه روشنگری شود.
شاد و سالم و موفق باشید
به این هم فکر کنید که برگزاری کرسی آزاد اندیشی که رهبر بزرگوار بر آن تأکید دارند یعنی چه؟