به پایگاه خبری - تحلیلی هورگان خوش آمدید... هورگان یعنی محل زایش خورشید      
تعداد بازدید: ۱۷۲
print
send
کد خبر: ۶۷۶۲
تاریخ انتشار: ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۸:۲۹     -       2019 11 August
ماجراهای تبعه موجاز

یَکی از روزها در حالَ کندَه‌کاری در زمینی بالای شهر بودم که نَظاره کردم یَک عده با موتِر (ماشین) آمدند و در ساختیمان شَورای وُلسوالی نَی‌ریز وارد شدند.


از موستخدم آنجا پُرسان کردم چَه خبر است؟


گفتَه کرد: محفل (جلسه) تجلیل از نخبگان و مفاخر این وُلسوالی است.


- یعنی چَه؟ نخبگان دیگر چَه صیغه‌ای است؟


- یعنی کسانی که توانسته‌اند در این وُلسوالی کار بزرگی انجام دهند و آثار زیادی از خود باقی بگوذاشته‌اند.


این را که گفتَه کرد، کولنگ را بالا انداختم و بی سمت ساختیمان شَورای وُلسوالی دوان شدم.


اما از پشت سر یَک صدای دادی شَنیده کردم. رویم را که برگرداندم، نَظاره کردم کولنگ بی روی انگشت شصت لَنگ چپ موستخدم فرود آمده است.


بی روی خودم نیاوردم و وارد ساختیمان شَورا شدم و در میان نگاه‌های معنی‌دار اعضای شَورای شهر و هیئت امنای تجلیل از بزرگان، روی یَک کُرسی (صندلی) نشستَه کردم.
محفل بی بحث میان اعضا برای این که بدانند چَه کسی را گوزینش کونند مَی‌گوذشت.


اما ناگهان یَکی از آنها طاقت نیاورد و بی من گفتَه کرد: تو تبعَه غَیرموجاز اینجا چَکار مَی‌کونی؟


گفتَه کردم: اولاً من تبعَه موجازم. دوم آمدَه‌ام تا گفتَه کونم اگر قرار بر تجلیل باشد، باید از من تجلیل کونید.


صَدای خندَه‌شان بی هوا رفت.
با ناراحتی گفتَه کردم: چَرا مرا بی سُخره گرفتَه‌اید؟ چَه کسی از من بهتر؟ کدام تبعَه موجاز و غَیر موجاز را سراغ دارید که در وضعیت این وَلایت و گَرانی مَوجود طاقت بیاورد؟


ارزش پیسَه (پول) افغانی ما بیسیار بیشتر از پیسَه شما است. اما من در این وُلسوالی ماندَه‌ام تنهای تنها و خدمت مَی‌کونم و آثار زیادی از خود بی جا گذاشته‌ام. چاه‌های زیادی کندَه‌کاری کرده‌ام که هیچ کدام از شما توان ندارید یَک میتر آن را کندَه کونید.


اگر من نبودم، چَه کسی مَی‌توانست در این شهر ممنوعَه که هیچ تبعَه غَیر موجازی اَجازه ورود ندارد، این کارها را انجام دهد و این آثار را از خودش بی جا بَگوذارد؟ خودَتان که خندَه مَی‌کونید، گفتَه کونید بَبینم چَه آثاری بی جا گذاشتَه‌اید؟ با وجودی که بهر اربابان زیادی چاه کندَه‌کاری کردَه‌ام، اما من بر‌خلاف برخی اربابان این وُلسوالی، چاه نکنده‌ام بهر کسی که گفتَه‌‌ کرده‌اند: اول خودت بعداً کسی!


از همه مهمتر، تجلیل از من بودجه چند صد مَیلیونی هم نَمی‌خواهد. بی یَک کولنگ جدید و دو حلقَه تیوپ و لاستیک دوچرخَه راضی‌ام. هزینه چند صد مَیلیونی را خرج جهاز ١٠ تا دختر دم بخت کونید تا بخت زیندَگانیَشان باز شود.
نجیب


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد