به پایگاه خبری - تحلیلی هورگان خوش آمدید... هورگان یعنی محل زایش خورشید      
تعداد بازدید: ۵۲۸
print
send
کد خبر: ۶۳۹۹
تاریخ انتشار: ۰۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۰۸:۵۴     -       2019 26 May
گفتگو با سلیمه صنعتی بانوی جودوکار و کشتی‌گیر نی‌ریزی:
سمیه نظری گروه ورزش

/  خانواده مخالف ورزش انتخابی من بودند.
/  نخستین بانوی نی‌ریزی عضو تیم کشتی فارس بودم.
/  دانش‌آموز بودم و رفت و آمد به شیراز برایم سخت بود. اما حاضر بودم همه سختی‌ها را پشت سر بگذارم

جالب است که یک دختر ورزشکار در دو رشته‌ی ورزشی که بیشتر مردانه‌ است می‌درخشد و در سطح مربیگری و داوری رشد می‌کند. سلیمه صنعتی از آن خانم‌های پر جنب و جوش و فعال است که توانسته در دو رشته ورزشی جودو و کشتی مقام‌هایی را به دست آورد و داوری مسابقات را در سطح استان  انجام دهد. 


او متولد ١٣٧٠ خورشیدی است و در مورد سن و سال ورودش به ورزش می‌گوید: «از ابتدای کودکی عاشق ورزش بودم؛ ولی اگر بخواهم دقیق بگویم، ٩ ساله بودم که از طریق چند نفر از دوستانم با باشگاه فرهنگی ورزشی کوثرنور آشنا شدم. آن موقع ورزش خاصی مد نظرم نبود؛ اما بعد از عوض‌کردن چند رشته ورزشی مختلف، به رشته جودو علاقه‌مند شدم. مربی ما خانم طیبه سجادیان بود که کلاس‌های ورزشی را در سالن مجتمع کوثرنور برگزار می‌کرد. خانواده‌ مخالف ورزش انتخابی من بودند؛ اما به هر سختی بود آنها را راضی کردم که این ورزش را ادامه دهم.»


او ضمن اشاره به استقبال بانوان نی‌ریزی از ورزش جودو در سال ١٣٧٩ ادامه می‌دهد: «یکی دو سال اول، کلاس‌ها در نی‌ریز برگزار می‌شد؛ اما از سال ١٣٨١ شرکت‌کننده‌ها خیلی کمتر شدند؛ به طوری که دیگر کلاس‌ها تشکیل نشد. از طرف دیگر خانم سجادیان به دلیل شغل همسرشان از نی‌ریز رفتند و من مجبور شدم با سه نفر از دوستانم از جمله حبیبه پورپاریزی، زهره رستم‌پور و محبوبه بیات برای ادامه کلاس‌ها به شیراز بروم. شیراز در باشگاه تختی زیر نظر مربی‌ نعیمه شاطرپوری بقیه آموزش‌ها را فرا گرفتم. رفت و آمد به شیراز در آن زمان به دلیل اینکه دانش‌آموز بودم، برایم سخت بود. اما برای من این رشته آن قدر جذابیت داشت که حاضر بودم همه سختی‌ها را پشت سر بگذارم و هر هفته پنج‌شنبه و جمعه به شیراز بروم و درکلاس‌ها شرکت کنم.»


او که اولین کمربند دان خود  را در سال ١٣٧٩ گرفته، از سوابق حضور خود در مسابقات می‌گوید: «در مسابقات شهرستانی و استانی زیادی شرکت ‌کردم و به مقام‌های اول تا سوم دست یافتم. اما در مسابقات کشوری شرکت نکردم.»


این بانوی جودوکار در سال ١٣٨٩ مدرک مربیگری و داوری درجه ٣ و دو سال بعد داوری درجه ٢ را می‌گذراند و از همان‌سال رسماً کار مربیگری را آغاز می‌کند. می‌گوید: «سال ١٣٩٦ به اصرار دوستانم برای شرکت در کلاس‌های مربیگری کشتی به اصفهان رفتم. آنجا بود که متوجه شباهت رشته جودو با کشتی شدم و در آن کلاس‌ها بود که فهمیدم کسانی که جودوکار هستند، بهتر می‌توانند در رشته‌هایی مثل کشتی موفق شوند. پس از آن استارت این رشته را زدم و با حضور در دوره داوری، اولین مدرک داوری کشتی بانوان را برای نی‌ریز گرفتم و به عنوان نخستین کشتی‌گیر بانوی نی‌ریزی به عضویت تیم کشتی فارس درآمدم.   »


او در مورد انتخاب دو رشته ورزشی خود  می‌گوید: «همیشه عاشق ورزش‌های رزمی بودم که حالت مبارزه دارد و به همین خاطر هر دو رشته انتخابی من ورزشهایی مردانه شد. این دو رشته ورزشی مکمل یکدیگرند. تفاوت بین ورزش جودو و کشتی در این است که گارد کشتی (نحوه قرار گرفتن در مقابل حریف)  با گارد جودو باهم تفاوت دارند و تکنیک‌هایی که در کشتی امتیاز دارند در جودو خطا محسوب می‌شوند.»


 صنعتی معمولاً‌ در تمام رده‌های سنی کار می‌کند؛ از خردسالان گرفته تا بزرگسالان. او در این‌باره می‌گوید: «در شهرستان نی‌ریز دو سبک کشتی آلیش و کلاسیک کار می‌شود. اما استقبال بازیکنان از سبک آلیش به دلیل این که آسیب کمتری دارد، بیشتر است. »


این بانوی ورزشکار می‌گوید: «در نی‌ریز نوجوانان و جوانان استقبال بیشتری از رشته کشتی می‌کنند. ‌با وجود این که زمان زیادی نیست این رشته را شروع کرده‌ام، حدود ٢٠ هنرجو در رده‌های سنی مختلف دارم. کار کردن با رده‌های سنی مختلف مخصوصاً خردسالان ویژگی‌های خاصی دارد؛ از جمله این که باید تمرینات همراه با بازی و ورزش باشد. 


در رده نوجوانان کار باید کمی تخصصی‌تر باشد و ما در کنار آموزش‌های کوتاه، ابتدا مبانی حرکتی اولیه ورزش را آموزش می‌دهیم. در رده جوانان باید دقیق‌تر و با برنامه‌ریزی بیشتری آموزش داد؛ چون این رده تقریباً بر پایه اصلی کار تاکتیکی و تکنیکی ورزشکار شکل می‌گیرد.» 


او ادامه می‌دهد: «من حال خوبم را مدیون ورزش هستم و معتقدم که هیچ‌چیز زیباتر از دوست‌داشتن خودمان نیست. رشته ورزشی جودو یا کشتی دو رشته‌ ورزشی است که هر کسی می‌تواند به راحتی وارد آنها شود و  آموزش ببیند. »


صنعتی دختر سه‌ساله‌ای دارد که معمولاً او را با خودش به سر تمرین می‌برد می‌آورد. همین مسئله باعث شده که دخترش نیز به ورزش علاقه‌مند شود. می‌گوید: «هم در  نی‌ریز و هم در استهبان مربی جودو و کشتی هستم. با وجود اینکه متأهل هستم اما هیچ‌گاه ورزش باعث نشده سختی‌ها و مشکلات به زندگی‌ام ضربه بزند و سعی کرده‌ام هر دو را درکنار هم داشته باشم. »


او وضعیت کنونی جودوی نی‌ریز را خوب می‌داند و ادامه می‌دهد: «جودو بانوان شهرستان نی‌ریز در فارس حرف اول را می‌زند. تا به امروز در چند مسابقه با شهرستان‌های اطراف بانوان نی‌ریز مقام اول را به دست آورده‌اند. ما در این رشته استعدادهای خوبی داریم که البته هنوز جای کار بسیار است. »


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
پربازدیدها