به پایگاه خبری - تحلیلی هورگان خوش آمدید... هورگان یعنی محل زایش خورشید      
تعداد بازدید: ۲۹۷
print
send
کد خبر: ۳۲۲۱
تاریخ انتشار: ۱۹ شهريور ۱۳۹۶ - ۲۲:۲۱     -       2017 10 September
گزارشی از خریدهای ماه مدرسه؛
باز هم فصل پاییز، بوی مهر و بوی مدرسه... نیمکت‌های چوبی، دفترهای سیمی و مدادهای تراشیده نشده...
فاطمه زردشتی نی‌ریزی: انگار ماه مهر با بقیه ماه‌ها فرق دارد؛ شور و حالی دارد عجیب و این شور و حال از همان یکی دو هفته مانده به شروع مدارس دیدنی است... کیف و کفش‌فروشی‌های شلوغ، نوشت‌افزارهای مملو از جمعیت و بچه‌های در حال خرید...


در این بین اما طبیعتاً برخی از پدر و مادرها از قیمت اجناس گلایه دارند و از این وضعیت شاکی‌اند... به همین منظور در این زمینه گزارشی تهیه کردیم که می‌خوانید:


وسایل باکیفیت با قیمت مناسب می‌خرم
خانم شریعت دو دختر دارد. یکی کلاس ششم است و دیگری کلاس دوم. دختر بزرگش کیف جدیدش را زیر بغل زده و تندتند همراه مادرش راه می‌رود. 


شریعت در مورد خرید لوازم‌ مدرسه برای دخترها می‌گوید: هر سال همه چیز را برایشان نو می‌خریم. روپوش‌هایشان که تنگ و کوتاه می‌شوند و مدل کیف‌هایشان هم قدیمی.


خوب طبیعتاً بچه‌های امروزی به خاطر چشم‌و همچشمی با دوستانشان هم که شده، دوست ندارند وسایل سال قبل را به مدرسه ببرند، به همین خاطر سعی می‌کنیم بیشتر وسایلشان نو باشد. البته این را هم بگویم که دخترهایم واقعاً بچه‌های خوبی هستند و خیلی خوب از وسایلشان نگهداری می‌کنند.


او در مورد قیمت اجناس می‌گوید: قیمت کیف‌ها، روپوش‌ها و لوازم‌التحریر با سال قبل تفاوت چندانی نداشته و آنطور که باید و شاید گران نشده. البته من سعی می‌کنم وسایلی با قیمت نه‌چندان گران بخرم که ‌کیفیت مناسبی هم داشته باشد. چون جنس‌های خیلی ارزان، به همان نسبت کارایی خوب و دوام چندانی ندارند. 


قیمت جنس‌های سال قبل را افزایش ندهید
خانمی که با خنده خودش را یک شهروند معرفی می‌کند و با دخترش در خیابان قدم می‌زند، در مورد خرید مدرسه برای دخترش می‌گوید: امسال می‌رود پیش‌دانشگاهی؛ بچه‌ها بهانه لوازم‌التحریر و وسایل جدید می‌گیرند؛ دخترم چیزی لازم ندارد. دو سه تا خودکار می‌خواهد و یکی دو تا دفتر. یک پارچه مقنعه‌ای هم باید برایش بخرم. 


در مورد قیمت جنس‌ها می‌گوید: راستش را بخواهید قیمت جنس‌ها را نپرسیده‌ام اما دفترها، جامدادی‌ها و بقیه‌ چیزها را که دیده‌ام، انگار همان جنس‌های سال قبل است.


ادامه می‌دهد: اگر مغازه‌دارها لطف می‌کردند و با شروع ماه مهر، قیمت جنس‌های سال قبلشان را زیاد نمی‌کردند، خیلی خوب بود. چون هستند خانواده‌هایی که ٤-٣ تا بچه مدرسه‌ای دارند و واقعاً با دست خالی، خرید وسایل مدرسه در سال تحصیلی جدید برایشان سخت است.


دوست دارم بهترین لوازم را برای فرزندم بخرم


آقا منوچهر درحالی که با پسرش از لوازم‌التحریر بیرون می‌آید، در مورد خرید لوازم‌التحریر می‌گوید: راستش را بخواهید زیاد به قیمت‌ها توجه نکردم. ترجیح می‌دهم پسرم خودش لوازم‌التحریر و وسایل موردنیازش را انتخاب کند و من فقط حساب کنم. 


می‌خندد.


چکار کنم؟ یکی یکدانه است؛ هرچه بخواهد نمی‌توانیم بگوییم نه. البته دروغ چرا؟ خودم هم دوست دارم بهترین‌ها را برایش بخرم. 


ارزانترین‌ها را می‌خریم
ماری حسن‌زاده تبعه افغان است.


او که چهار دختر و سه پسر دارد، بخشی از وسایل مدرسه بچه‌هایش را تهیه کرده و مقداری را نه.


می‌گوید: وضعی مالی خوبی نداریم. قبلاً می‌رفتم پسته‌چینی، انارچینی، در باغها و کار می‌کردم اما حالا با بالارفتن قند و چربی‌ام، توانم کم شده است.


اشاره‌ای به پسر ١٤-١٣ ساله‌اش می‌کند.


پسرم را می‌بینید؟ خودش کار می‌کند و خرج تحصیلش را درمی‌آورد. در خرید لوازم‌التحریر هم خیلی قناعت می‌کند، اگر هم بخواهد بخرد، ارزانترین‌ها را می‌خرد. 


با لوازم‌التحریر گران کسی دکتر و مهندس نمی‌شود
آقای «م» ٤٥ساله و کارمند است. دو فرزند محصل دارد و اصلاً با خرید لوازم‌التحریر و وسایل گران موافق نیست.


می‌گوید: خدا کند بچه خودش بخواهد درس بخواند و سرش توی کتاب باشد، وگرنه با دفتر، مداد و لوازم‌التحریر گرانقیمت کسی دکتر و مهندس نمی‌شود. اصلاً با خرید لوازم‌التحریر گران موافق نیستم. الان آنطور که من قیمت گرفتم، دفتر از هزار تومان وجود دارد تا پنج شش هزار تومان؛ خب اینها چه فرقی با هم دارد؟ هر دوی آنها یک کار را انجام می‌دهد. مگر ما خودمان در دوران مدرسه چه داشتیم؟ چند تا دفتر کاهی و مداد و خودکاری که اگر گم می‌شد باید یک روز و یک شب به پدر و مادرمان جواب پس می‌دادیم. خیلی هم از بچه‌های نازپرورده امروزی موفق‌تر بودیم. 


در مورد قیمت لوازم‌التحریر سال جدید می‌گوید: آنطور که من پرسیدم قیمت‌ها نسبت به سال قبل گرانتر شده و دفترها و وسایل پرزرق‌و برق‌تر! اما باز هم می‌گویم بستگی به پدر و مادرها دارد که بچه‌هایشان را چگونه بار بیاورند و برایشان چطور خرید کنند؟


***
در ادامه با چند فروشنده لوازم‌التحریر هم در مورد قیمت‌ها گفتگو کردیم.


هم جنس‌های ایرانی می‌آوریم هم خارجی
علیرضا ایران‌نژاد یکی از کسانی است که مغازه لوازم‌التحریر دارد. در مورد فروش اجناس مغازه‌اش می‌گوید:طبیعتاً بچه‌ها دست روی وسایل گران و پرزرق و برق می‌گذارند اما در نهایت این پدر و مادرها هستند که با گفتن گران است و نداریم و این حرفها، بچه‌هایشان را به خرید لوازم ‌ارزان قانع می‌کنند.


در مورد فروش جنس‌های ایرانی و خارجی می‌گوید: در مغازه هم جنس‌های ایرانی می‌آوریم هم جنس‌های خارجی، ولی خب مردم از جنس‌های ارزان استقبال بیشتری می‌کنند.


مردم ترجیح می‌دهند بیشتر وسایل ایرانی بخرند
جواد خواجه‌زاده چند سالی است که در زمینه فروش لوازم‌التحریر فعالیت دارد. 


می‌گوید: قیمت‌ها نسبت به سال گذشته بین ١٠ تا ١٥ درصد افزایش داشته، اما مردم به این دلیل که دستشان خالی است، ترجیح می‌دهند بیشتر لوازم تعاونی و ارزان را انتخاب کنند. البته بچه‌ها بهانه‌می‌گیرند و دنبال وسایل شیک و تزئینی هستند ولی به هر صورت پدر و مادرها قانع‌شان می‌کنند. 


ادامه می‌دهد: خدا را شکر در حال حاضر فرهنگ مردم نسبت به سالهای قبل خیلی بهتر شده و ترجیح می‌دهند بیشتر وسایل ایرانی را بخرند، چون وسایل ایرانی هم ارزانتر است و هم نسبت به وسایل چینی، کیفیت بهتری دارد. البته جدیداً طرح‌های ایرانی هم خیلی خوب شده و مشتری‌پسند است. طرح‌هایی مثل شکرستان و... نمونه‌هایی هستند که مشتری خوبی دارند.


قیمت‌ها نسبت به سال قبل تغییر آنچنانی نداشته
نعیم نظری از کسانی است که عقیده دارد قیمت‌ها نسبت به سال قبل تغییر آنچنانی نداشته.


او می‌گوید: مشتری‌های مغازه‌اش جزو کسانی هستند که برایشان گرانی و ارزانی مهم نیست و بیشتر به دنبال وسایل خاص و لوکس هستند.


می‌گوید: ترجیح می‌دهیم جنس ایرانی نیاوریم. اجناس ایرانی تقریباً قیمت‌هایشان با چینی یکی است ولی اصلاً جواب نمی‌دهد. سال گذشته هرچه دفتر ایرانی آوردیم، روی دستمان ماند. بچه‌ها فقط ظاهر و شکل روی جلد دفتر را می‌بینند. جلد دفتر قشنگ باشد کافیست، اصلاً برگه‌ها و کیفیت دفتر برایشان مهم نیست.


در مورد انتخاب وسایل توسط بچه‌ها و پدر و مادرها می‌گوید: دخترها اکثراً خودشان باید وسایلشان را انتخاب کنند اما پسرها ترجیح می‌دهند مادرشان برایشان خرید کند. 


روپوش‌‌ها افزایش داشته و کیف‌ها نه!
حمید شاهسوندحسنی مغازه پوشاک دارد. او که در سال تحصیلی جدید، روپوش مدرسه و کیف نیز می‌فروشد، در مورد افزایش قیمتها می‌گوید: قیمت کیف‌ها نسبت به سال قبل تغییری نداشته اما روپوش‌ها ١٢ درصد افزایش قیمت داشته‌اند. 


شاهسوندحسنی افزایش قیمت پارچه و دستمزد خیاطان را دلیل اصلی افزایش ١٢ درصدی روپوش می‌داند و می‌گوید:جنس‌هایمان دوخت ایران است و ٨٠-٧٠ درصد کارهایمان را از تهران و حدود ٢٠ درصد را هم از شیراز می‌آوریم. به نظر من که قیمت روپوش‌ها گران نیست. مطمئنم کسانی که با خیاط سروکار دارند، می‌دانند اگر بخواهند پارچه‌ای را آماده بگیرند و بدوزند و دستمزد خیاط بدهند، هزینه‌شان خیلی بیشتر از اینها می‌شود. تازه به ظرافت جنس‌های آماده هم درنمی‌آید. 


جنس ایرانی از چینی باکیفیت‌تر است
حامد حائم مغازه کفش‌فروشی دارد. او افزایش قیمت کفش‌ها در سال جدید را حدود ٢٠درصد می‌داند و می‌گوید: وقتی قیمتها به طور عمده گران می‌شود، ما هم مجبوریم گرانتر بخریم و گرانتر هم بفروشیم. اما با این بازار خراب، تا مشتری اعتراض می‌کند، با یک تخفیف خوب او را راضی می کنیم و گاهی حتی مایه‌کاری می‌دهیم تا برود. 


حامد حائم قیمت جنسهای چینی را ارزانتر می‌داند و می‌گوید: با توجه به اینکه جنس‌های چینی ارزانتر است، اما ما فقط جنس ایرانی می‌‌آوریم. چون نسبت به جنس چینی کیفیت بهتری دارد و مشتری‌پسندتر است.

 


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد
پربازدیدها